Γιατί τα Ταϊλανδέζικα Επώνυμα Είναι Τόσο Μακριά;
Ταϊλάνδη, 1913: ένας νόμος απαιτεί μοναδικά επίθετα για κάθε οικογένεια. Κανείς δεν επιτρέπεται να έχει το ίδιο, κι έτσι γεννιούνται οι γλωσσοδέτες.
Πριν το 1913, οι Ταϊλανδοί δεν χρησιμοποιούσαν επώνυμα – ήταν γνωστοί μόνο με το μικρό τους όνομα ή ψευδώνυμα.
Το 1913, ο βασιλιάς Rama VI προώθησε τον Surname Act, που επέβαλλε σε κάθε οικογένεια να έχει αποκλειστικά δικό της επίθετο.
Για να αποφύγουν διπλοεγγραφές, οι οικογένειες άρχισαν να συνδυάζουν έννοιες όπως «ουρανός», «φως», «ευλογία» και να προσθέτουν στοιχεία από την κινεζική καταγωγή των Thai–Chinese κοινοτήτων.
Μετά την επανάσταση του 1932, η μεσαία τάξη υιοθέτησε αυτές τις πρακτικές – τα μακριά επώνυμα έγιναν σύμβολο μόρφωσης και κύρους.
Το 1962 ψηφίστηκε ο νόμος Person Name Act BE 2505, που έθεσε όριο στα 10 σύμφωνα για τα νέα επώνυμα, χωρίς φωνήεντα ή διακριτικά, ενώ άφησε τα παλιά ανέπαφα.
Στην πράξη, αν δύο Ταϊλανδοί μοιράζονται επιθετικό όνομα, σημαίνει σχεδόν πάντοτε ότι είναι συγγενείς.
Και στην καθημερινή ζωή, χρησιμοποιούν συνήθως ψευδώνυμα (nicknames), γιατί κανείς δεν θέλει να φωνάζει κάποιον με επίθετο 12 συλλαβών.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
