Κρύωσα επειδή βγήκα έξω και την άρπαξα ή κόλλησα;

Το κοινό κρυολόγημα είναι ένας ακούραστος ταξιδιώτης που ακολουθεί την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες. Οι περισσότεροι το συνδέουν με το κρύο, τη βροχή και την έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική. Δεν είναι ο παγωμένος αέρας που μας κάνει να φτερνιζόμαστε και να βήχουμε, αλλά οι αόρατοι ιοί που βρίσκουν την ευκαιρία να εξαπλωθούν σε κάθε γωνιά της ζωής μας.

Περισσότεροι από 200 διαφορετικοί ιοί μπορούν να προκαλέσουν το κοινό κρυολόγημα, με τον ρινοϊό να είναι ο πιο συχνός ένοχος. Αυτοί οι ιοί δεν ταξιδεύουν με τον αέρα του χειμώνα, αλλά μεταδίδονται από άτομο σε άτομο μέσω σταγονιδίων στον αέρα ή με την επαφή με μολυσμένες επιφάνειες. Ο λόγος που τα κρυολογήματα είναι πιο συχνά το φθινόπωρο και τον χειμώνα είναι επειδή οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε κλειστούς χώρους, διευκολύνοντας τη μετάδοση.

Οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζουμε. Το κρύο μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, κάνοντάς μας λίγο πιο ευάλωτους. Ο ξηρός χειμωνιάτικος αέρας βοηθά τα σταγονίδια που μεταφέρουν τους ιούς να επιβιώνουν περισσότερο και να διανύουν μεγαλύτερες αποστάσεις. Επιπλέον, όταν κάνει κρύο, τα αιμοφόρα αγγεία της μύτης συστέλλονται, μειώνοντας τις φυσικές άμυνες του οργανισμού ενάντια στους ιούς.

Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν “αρπάζουμε” το κρυολόγημα επειδή βγήκαμε έξω χωρίς ζακέτα ή επειδή καθίσαμε δίπλα σε ένα ανοιχτό παράθυρο. Για να αρρωστήσουμε, πρέπει να έρθουμε σε επαφή με τον ιό. Το καλό πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή αγγίγματος του προσώπου και η τήρηση αποστάσεων από άτομα που έχουν ήδη συμπτώματα είναι τα πραγματικά όπλα μας ενάντια στο κρυολόγημα.