Η Adidas πήρε τις 3 ρίγες της για 2 ουίσκι και 1600 ευρώ. Σήμερα αξίζουν δισεκατομμύρια

Το 1952, η Adidas δεν είχε ακόμα το σήμα που θα την έκανε παγκόσμιο φαινόμενο. Ο Adi Dassler, ιδρυτής της εταιρείας, αναζητούσε ένα γραφικό στοιχείο που να δίνει χαρακτήρα στα παπούτσια του και να τα ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό. Η λύση δεν ήρθε από κάποιο δημιουργικό γραφείο, αλλά από τη Φινλανδία. Εκεί, μια μικρή αλλά δυναμική εταιρεία με το όνομα Karhu Sports είχε ήδη καθιερώσει ένα παπούτσι με τρεις διακριτές λευκές ρίγες στο πλάι.

Η Karhu ήταν γνωστή για την ποιότητά της, ιδίως στον χώρο του στίβου. Είχε εξοπλίσει Ολυμπιακούς αθλητές και θεωρούνταν σοβαρή δύναμη στην Ευρώπη. Όμως, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πόροι είχαν στερέψει. Η Φινλανδία βρισκόταν σε οικονομική ασφυξία και πολλές εταιρείες αναζητούσαν ρευστό με κάθε τρόπο.

Ο Dassler προσέγγισε την Karhu με μια πρόταση που σήμερα ακούγεται αστεία. Ζήτησε τις ρίγες, και προσέφερε σε αντάλλαγμα δύο μπουκάλια ουίσκι και περίπου 1600 ευρώ σε σημερινά χρήματα (τότε, ισοδύναμο 1000 φινλανδικών μάρκων). Η Karhu δέχτηκε. Για τους ίδιους, ήταν μια μικρή παραχώρηση σε δύσκολους καιρούς. Για την Adidas, ήταν η αρχή ενός εμπορικού θρύλου.

Από εκείνη τη στιγμή, οι τρεις ρίγες έγιναν το απόλυτο σύμβολο της εταιρείας. Ο Dassler δήλωνε περήφανα ότι «οι τρεις ρίγες κάνουν το παπούτσι Adidas να φαίνεται πιο γρήγορο». Δεν ήταν απλώς διακοσμητικές: έδιναν την ψευδαίσθηση ταχύτητας, στήριζαν το υλικό, και έγιναν σήμα-κατατεθέν που πέρασε σε φόρμες, μπλούζες, καπέλα και κυρίως σε γενιές ανθρώπων που συνέδεσαν το όνομά τους με την Adidas.

Η Karhu επιβίωσε, αλλά έχασε το μεγαλύτερο branding asset της ιστορίας της. Η Adidas, από την άλλη, στήριξε πάνω στις ρίγες της ένα brand αξίας δισεκατομμυρίων. Δύο μπουκάλια ουίσκι και λίγα χρήματα ήταν αρκετά για να αλλάξουν την πορεία του αθλητικού μάρκετινγκ για πάντα.