Η αλλαγή που έκανε ο Χιτσκοκ στον δολοφόνο του Ψυχώ για να τον κάνει πιο συμπαθητικό
Ο Χίτσκοκ, με την ταινία "Ψυχώ", άλλαξε την εικόνα του Νόρμαν Μπέητς, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα που αναμειγνύει τρόμο και συμπόνια,
Στην ταινία “Ψυχώ” του Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο Νόρμαν Μπέητς, ο μυθικός δολοφόνος που κρύβεται πίσω από το απομονωμένο μοτέλ και τη διπλή προσωπικότητα, είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες του κινηματογράφου. Αν όμως σκεφτούμε για μια στιγμή πώς τον βλέπαμε στο βιβλίο του Ρόμπερτ Μπους, η διαφορά είναι εντυπωσιακή.
Στο βιβλίο, ο Νόρμαν είναι πολύ πιο απειλητικός, σχεδόν αδιάφορος και χωρίς τις ψυχολογικές αποχρώσεις που θα τον έκαναν να φαίνεται ανθρώπινος. Ο Χίτσκοκ, ωστόσο, ήθελε κάτι διαφορετικό για την ταινία του: ήθελε ο θεατής να κατανοήσει, έστω και εν μέρει, τον Νόρμαν, να τον λυπηθεί, να νιώσει ταυτόχρονα τρόμο και συμπόνια.
Πώς το κατάφερε; Ο Χίτσκοκ παρουσίασε τον Νόρμαν Μπέητς ως έναν νεαρό άντρα με έντονη ανασφάλεια και μια σχεδόν παιδική αθωότητα. Αυτό τον έκανε πιο ανθρώπινο. Στις σκηνές που τον βλέπουμε να μιλά με τη μητέρα του, η οποία φέρεται σαν να είναι ακόμα ζωντανή, ο θεατής αρχίζει να καταλαβαίνει την ψυχική του κατάρρευση. Στη συνέχεια, όταν αποκαλύπτεται ότι αυτή η μητέρα δεν είναι παρά μια φωνή στο κεφάλι του, το κοινό νιώθει φόβο, αλλά ταυτόχρονα και μία ψυχική σύνδεση με τον Μπέητς.
Αυτός ο χειρισμός ήταν έξυπνος: Ο Χίτσκοκ δεν έκανε τον Νόρμαν μια καρικατούρα ενός κακού, αλλά έναν άνθρωπο που είχε χάσει την πορεία του στη ζωή. Εντυπωσιακά, ο θεατής δεν τον βλέπει μόνο ως δολοφόνο, αλλά και ως θύμα, κάτι που τον κάνει πολύ πιο συμπαθητικό και δυναμικό χαρακτήρα.
Η μεγάλη αλλαγή του Χίτσκοκ ήταν αυτή η ανθρώπινη διάσταση που έδωσε στον χαρακτήρα, κάνοντάς τον ταυτόχρονα ανατριχιαστικό και λυπηρό. Παρά τις φρικαλέες του πράξεις, το κοινό δεν μπορεί να μην αισθανθεί έστω και λίγη συμπόνια για τον Νόρμαν. Έτσι, ο Χίτσκοκ δημιούργησε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και αξέχαστα πρόσωπα της ιστορίας του κινηματογράφου.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
