Η ατμόσφαιρα της Γης φεύγει σιγά-σιγά στο Διάστημα, θα αλλάξουν τα πάντα

Η ατμόσφαιρα που αναπνέουμε δεν είναι αιώνια. Η Γη χάνει κάθε μέρα μικρές αλλά συνεχείς ποσότητες αερίων, που διαφεύγουν στο Διάστημα. Αυτός ο αργός αποχαιρετισμός ξεκίνησε πριν δισεκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται ακόμα και τώρα, αόρατος αλλά καθοριστικός.

Η διαρροή αυτή οφείλεται κυρίως στο υδρογόνο, το ελαφρύτερο αέριο της φύσης. Τα μόριά του, όταν θερμαίνονται, κινούνται τόσο γρήγορα που ξεπερνούν τη βαρυτική έλξη της Γης και χάνονται στο αχανές διάστημα. Το ίδιο, σε μικρότερο βαθμό, μπορεί να συμβεί και με το ήλιο, το οξυγόνο ή το άζωτο.

Το φαινόμενο λέγεται θερμική διαφυγή και γίνεται κυρίως στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, εκεί όπου τα σωματίδια δέχονται την ανελέητη ακτινοβολία του Ήλιου. Στο πέρασμα των αιώνων, η σταδιακή απομάκρυνση του υδρογόνου οδήγησε σε μια κοσμική μεταμόρφωση: η Γη από πλανήτης με αναγωγική ατμόσφαιρα έγινε πλανήτης οξυγόνου.

Αν η διαρροή αυτή είχε περιοριστεί, ίσως το οξυγόνο να μην είχε ποτέ επικρατήσει. Η απώλεια του υδρογόνου επέτρεψε στο οξυγόνο να συσσωρευτεί και να σχηματιστεί το στρώμα του όζοντος, η ασπίδα της ζωής απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Κάθε μέρα που περνά, κάποια μόρια της ατμόσφαιρας χάνονται για πάντα, παρασύρονται από τον ηλιακό άνεμο, περνούν τα όρια του βαρυτικού μας πεδίου και εξαφανίζονται στο σκοτάδι του Διαστήματος. Δεν υπάρχει τρόπος να τα φέρουμε πίσω. Η Γη αιμορραγεί αθόρυβα.

Και αν αναρωτιέσαι πόσο σοβαρό είναι αυτό: σε βάθος εκατομμυρίων ετών, μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Το ίδιο φαινόμενο συνέβη στον Άρη, που έχασε σχεδόν όλη την ατμόσφαιρά του. Η Γη, χάρη στο μαγνητικό της πεδίο, αντιστέκεται ακόμα. Αλλά όχι για πάντα.