Οι δίδυμες που μεγάλωσαν μόνες τους και έφτιαξαν τη δική τους μυστική γλώσσα
Μεγάλωσαν με μια γιαγιά που μιλούσε μόνο γερμανικά. Δεν έμαθαν ποτέ αγγλικά. Και κάποια στιγμή, μιλούσαν μόνο μεταξύ τους, σε μια γλώσσα που είχαν φτιάξει από την αρχή. Την είπαν Cabengo.
Όταν γεννήθηκαν οι Grace και Virginia Kennedy το 1970 στο Σαν Ντιέγκο, κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γίνουν παγκόσμιο παράδειγμα ενός άγνωστου μέχρι τότε φαινομένου. Οι δίδυμες μεγάλωσαν σχεδόν απομονωμένες από τον έξω κόσμο. Οι γονείς τους δούλευαν, είχαν οικονομικά προβλήματα και τις άφηναν για ώρες με τη γιαγιά τους, που μιλούσε μόνο γερμανικά και δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με την ανατροφή τους.
Μέχρι την ηλικία των έξι ετών, τα κορίτσια δεν μιλούσαν ούτε αγγλικά ούτε γερμανικά. Αντ’ αυτού, είχαν αναπτύξει έναν εντελώς δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Χρησιμοποιούσαν ήχους, λέξεις και εκφράσεις που κανείς άλλος δεν καταλάβαινε. Το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι καταλάβαιναν η μία την άλλη απόλυτα. Ονόμαζαν η μία την άλλη “Poto” και “Cabengo”, λέξεις που δεν υπήρχαν σε καμία γνωστή γλώσσα.
Η ανακάλυψη αυτής της “μυστικής γλώσσας” έγινε τυχαία όταν ένας γλωσσολόγος που κλήθηκε να τις εξετάσει συνειδητοποίησε ότι δεν επρόκειτο για απλή καθυστέρηση λόγου, αλλά για ένα πλήρες, δομημένο σύστημα επικοινωνίας που είχαν εφεύρει οι ίδιες. Η ιδιογλωσσία των διδύμων Kennedy έγινε θέμα σε επιστημονικά συνέδρια και άρθρα. Ήταν το πρώτο τεκμηριωμένο περιστατικό όπου δίδυμα είχαν αναπτύξει μια τόσο σύνθετη και λειτουργική γλώσσα.
Ο πατέρας τους, ανήσυχος από την “παραξενιά” των παιδιών, τους απαγόρευσε να συνεχίσουν να μιλούν τη γλώσσα αυτή. Τα κορίτσια ξεκίνησαν μαθήματα λογοθεραπείας και σιγά σιγά άρχισαν να επικοινωνούν στα αγγλικά. Αλλά κάτι χάθηκε οριστικά. Το μυστικό τους σύμπαν διαλύθηκε.
Το 1980, ο γαλλοαμερικανός σκηνοθέτης Jean-Pierre Gorin κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ “Poto and Cabengo”, μια ταινία που προσπαθούσε να κατανοήσει την ιστορία, τη γλώσσα και τη μοναδική σχέση των διδύμων. Η ταινία δεν ήταν απλώς ένα πορτραίτο των δύο κοριτσιών, αλλά μια εξερεύνηση του τι σημαίνει να μεγαλώνεις απομονωμένος, να φτιάχνεις κόσμο από το μηδέν, και να χάνεις αυτόν τον κόσμο χωρίς να το καταλάβεις.
Σήμερα, η υπόθεση των Grace και Virginia Kennedy εξακολουθεί να διδάσκεται σε πανεπιστήμια ως παράδειγμα idioglossia – της γλώσσας που γεννιέται μέσα από το απόλυτο δέσιμο δύο ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα άλλο πέρα από η μία την άλλη. Κανείς δεν κατάφερε να καταγράψει πλήρως τη γλώσσα τους. Μόνο τις λέξεις “Poto” και “Cabengo” θυμόμαστε. Ίσως γιατί δεν ήταν λέξεις. Ήταν σπίτια.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
