Η Ελληνίδα ηθοποιός που δεν άφηνε αναπνοή, λέξη, παύση, βλέμμα, χαμόγελο πικρό ή χαμόγελο γλυκό, ανεκμετάλλευτα

Υπήρχαν ηθοποιοί που έπαιζαν και ηθοποιοί που ζούσαν κάθε τους ρόλο. Η Τζένη Καρέζη δεν ανήκε στην πρώτη κατηγορία. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες παρουσίες που γέμιζαν την οθόνη, που κάθε τους ανάσα και βλέμμα έλεγε μια ολόκληρη ιστορία.

Η εκφραστικότητα της ήταν ασύγκριτη. Δεν χρειαζόταν φωνές για να σε κάνει να νιώσεις. Ένα μισό χαμόγελο, ένα βλέμμα που χανόταν για λίγο και μια παύση ανάμεσα στις λέξεις αρκούσαν για να φέρουν στο κοινό ρίγη. Είχε τη σπάνια ικανότητα να παίζει ακόμα και στη σιωπή.

Ηθοποιός που δεν φοβόταν να βυθιστεί στον ρόλο

Γεννημένη το 1934, η Τζένη Καρέζη πέρασε από το Εθνικό Θέατρο και τις σπουδές στη Δραματική Σχολή, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να προβλέψει τη μεγαλειώδη καριέρα που θα ακολουθούσε. Από τα πρώτα της βήματα, η παρουσία της μαγνήτιζε.

Στον ελληνικό κινηματογράφο έγινε συνώνυμο της κλασικής ομορφιάς αλλά και της δυναμικής ερμηνείας. Δεν έπαιζε απλώς την όμορφη πρωταγωνίστρια, όπως συχνά ήθελε το σενάριο, ζούσε κάθε λέξη των ρόλων της. Ήξερε πότε να είναι εύθραυστη, πότε να είναι σκληρή, πότε να είναι γυναίκα με πάθος και πότε να αποκαλύπτει μια παιδική αθωότητα που έκανε το κοινό να τη λατρεύει.

Η Ροζίτα Σώκου είχε γράψει για την ερμηνεία της:

“Η Καρέζη δεν αφήνει αναπνοή, λέξη, παύση, βλέμμα, χαμόγελο πικρό ή χαμόγελο γλυκό, ανεκμετάλλευτα. Όλη η γκάμα των αμέτρητων εκφράσεων που μπορεί να πάρει το πρόσωπο, τα μάτια, το στόμα μιας ηθοποιού, όλα τα έχει ρίξει στην υπηρεσία του ρόλου του δικού της σε σημείο που να προκαλεί τρόμο.” (Απογευματινή, 1990).

Από τη μεγάλη οθόνη στο θέατρο – η Τζένη που δεν σταμάτησε να συγκινεί
Στον κινηματογράφο έδωσε ρόλους που έμειναν αξέχαστοι: από το “Δεσποινίς Διευθυντής”, όπου ήταν η αυστηρή αλλά τρυφερή επαγγελματίας, μέχρι το “Λόλα”, όπου αποκάλυψε μια πιο σκοτεινή πλευρά.

Όμως, στο θέατρο ήταν εκεί που πραγματικά απογειώθηκε. Δίπλα στον Κώστα Καζάκο, με τον οποίο μοιράστηκε όχι μόνο τη σκηνή αλλά και τη ζωή, δημιούργησε ρόλους που χάραξαν τη μνήμη του κοινού. Η “Μεγάλη Χίμαιρα”, η “Αντιγόνη”, το “Γράμμα μιας άγνωστης” – ερμηνείες που δεν ξεχνιούνται, ερμηνείες που άγγιξαν ψυχές.

Μια ηθοποιός που έφυγε νωρίς, αλλά δεν έφυγε ποτέ

Η μάχη της με τον καρκίνο ήταν μια από τις πιο γενναίες που δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα. Δεν έκρυψε τον πόνο της, δεν φοβήθηκε να μιλήσει για την αρρώστια της, και έφυγε όπως έζησε: δυνατή, αληθινή, γεμάτη αγάπη για το θέατρο και τους ανθρώπους της.

Η Τζένη Καρέζη δεν άφηνε καμία λεπτομέρεια ανεκμετάλλευτη. Ούτε στην τέχνη, ούτε στη ζωή. Και γι’ αυτό, ακόμα και σήμερα, είναι εκεί, σε κάθε παύση, σε κάθε βλέμμα, σε κάθε ρόλο που θυμόμαστε.