Η ελληνική ταινία που θα έστελνε όλο το καστ στο αυτόφωρο σήμερα. Γεμάτη παραβάσεις του ΚΟΚ.

Υπάρχουν ταινίες που μένουν στην ιστορία για τις ερμηνείες, τη μουσική, τις ατάκες τους. Και υπάρχουν άλλες που μένουν στην ιστορία επειδή, αν γυρίζονταν σήμερα, θα τελείωναν με χειροπέδες και κατάθεση στην Τροχαία Καλλιθέας. Μια απ’ αυτές είναι το διαχρονικό φιλμ «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια». Ή αλλιώς: το “Fast & Furious” της Φίνος Φιλμ, χωρίς τα CGI αλλά με Αλίκη, κιθάρες και νταλίκες γεμάτες επανάσταση.

Η ταινία ξεκινά ήπια, με μουσικές, χαμόγελα, πανό και αγκαλιές. Και μετά… αρχίζουν τα εγκλήματα. Κυριολεκτικά. Η παρέα της ταινίας –άνδρες, γυναίκες και η Αλίκη στο ρόλο της Πέπης– επιβιβάζονται σε φορτηγά, όχι όπως τα ορίζει το υπουργείο Μεταφορών, αλλά όπως τα ονειρεύεται ένα καλοκαιρινό φεστιβάλ χωρίς άδεια.

Όρθιοι στην καρότσα, χωρίς ζώνες, χωρίς τίποτα. Άλλοι παίζουν κιθάρα με φόντο τον Υμηττό, άλλοι κάθονται πάνω από την καμπίνα του οδηγού, κυριολεκτικά στο μεταλλικό κάλυμμα, όπως κάθονται στα φουσκωτά στη Μύκονο. Η μόνη ασφάλεια είναι η αισιοδοξία. Αν κάποιο φρενάρισμα έπαιρνε στροφή, το συνεργείο θα χρειαζόταν όχι σκηνοθέτη αλλά γερανό.

Σε μία από τις πιο διάσημες σκηνές, ένα VW σκαραβαίος προσπερνάει τα φορτηγά σε στροφή, σε στενό δρόμο, πατώντας πάνω σε συνεχή διπλή γραμμή. Η προσπέραση γίνεται εντός κατοικημένης περιοχής, χωρίς ορατότητα και με την Αλίκη στην καρότσα του προπορευόμενου οχήματος. Δηλαδή, μία πράξη, τουλάχιστον τρεις παραβάσεις. Και όλα αυτά συνοδεία σάουντρακ Χατζιδάκι – γιατί όταν παραβιάζεις τον ΚΟΚ, να έχεις τουλάχιστον μουσική υπόκρουση.

Το φορτηγό συνεχίζει ακάθεκτο, με τους επιβάτες να ανεμίζουν σημαίες, να φωνάζουν συνθήματα και να αλλάζουν θέσεις εν κινήσει. Ουδείς φορά ζώνη, ουδείς έχει άδεια ειδικού τύπου μεταφοράς, και ουδείς δείχνει να έχει οδηγήσει ποτέ με Τεχνικό Έλεγχο Οχήματος. Πιθανόν ούτε με δίπλωμα.

Αν η ταινία προβληθεί σήμερα σε επιμορφωτικό σεμινάριο του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας, το κοινό θα φωνάζει «Στοπ! Πατήστε φρένο! Πού είναι ο γερανός;». Αν την έβλεπε τροχονόμος εν υπηρεσία, θα χρειαζόταν ειδικό έντυπο για να καλύψει το σύνολο των παραβάσεων.

Κι όμως, το φιλμ είναι από τα πιο αγαπημένα του ελληνικού κινηματογράφου. Έχει σενάριο, μουσική, ερμηνείες. Έχει και μια… ιδανικά ανύπαρκτη αστυνομία τροχαίας. Είναι το απόλυτο παράδειγμα του πώς το σινεμά της εποχής είδε την ελευθερία… και πάτησε γκάζι.

Σήμερα, η «κόρη» του σοσιαλιστή εργοστασιάρχη δεν θα πήγαινε στο αυτόφωρο για ιδεολογικούς λόγους, αλλά γιατί είναι επικίνδυνη για τη δημόσια κυκλοφορία. Και όλοι οι φίλοι της μαζί. Γιατί η ταινία έχει πολιτικό μήνυμα, αλλά και ξεκάθαρη ανάγκη για κράνος, φλας, και τουλάχιστον έναν Κ.Ο.Κ. στην τσέπη.