Οι έρευνες έδειξαν ότι ο βασιλιάς ήταν θαμμένος κάτω από το πάρκινγκ. Έσκαψαν και πράγματι, ήταν εκεί

Για πέντε αιώνες, η θέση του τάφου του πιο αμφιλεγόμενου βασιλιά της Αγγλίας είχε χαθεί. Οι χρονικογράφοι του 15ου αιώνα έγραφαν πως τον έθαψαν βιαστικά, χωρίς τιμές, σε ένα μοναστήρι που αργότερα καταστράφηκε. Πάνω από τον τάφο του χτίστηκε δρόμος, μετά δημόσια κτίρια, και στο τέλος ένα δημοτικό πάρκινγκ. Η ιστορία είχε κυριολεκτικά πατηθεί από λάστιχα.

Το 2012, μια ομάδα ιστορικών και αρχαιολόγων στο Λέστερ της Αγγλίας έκανε κάτι που ακούγεται παράλογο: έβαλε στόχο να βρει τον βασιλιά. Μελετώντας χάρτες του 16ου και 17ου αιώνα, υπολόγισαν πού βρισκόταν ακριβώς το μοναστήρι Greyfriars. Και κατέληξαν πως είναι κάτω από το πάρκινγκ του δημοτικού συμβουλίου. Έπεισαν τον δήμο να επιτρέψει ανασκαφές. Οι περισσότεροι γελούσαν. Μέχρι που βρήκαν τον σκελετό.

Τα οστά ήταν θαμμένα με το κεφάλι χαμηλωμένο, σαν σε θέση προσευχής. Η σπονδυλική στήλη ήταν παραμορφωμένη: σκολίωση. Το κρανίο είχε χτυπήματα από ξίφος, τσεκούρι και λόγχη. Όλα έδειχναν ότι ήταν πολεμικός θάνατος, από πίσω. Αυτό ταιριάζει απόλυτα με τις ιστορικές πηγές για τον βασιλιά που έπεσε στη μάχη του Bosworth το 1485. Ήταν ο τελευταίος βασιλιάς που πέθανε σε μάχη στο πεδίο, ο Ριχάρδος Γ΄.

Για να είναι βέβαιοι, ζήτησαν DNA. Βρήκαν απόγονο 17 γενεών από την αδελφή του βασιλιά, έναν Καναδό επιπλοποιό ονόματι Michael Ibsen. Το DNA ταίριαξε. Ο βασιλιάς που οι ιστορικοί θεωρούσαν χαμένο, βρέθηκε σε μέρος τόσο κοινό που δεν θα το φανταζόταν κανείς: κάτω από τη θέση “R” του πάρκινγκ.

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι εκκωφαντική. Κάποτε τον πέταξαν χωρίς τιμές σε τάφο μοναχών. Πέντε αιώνες μετά, η επιστήμη και η μνήμη τον επανέφεραν στο φως. Το πάρκινγκ ξηλώθηκε. Ο τάφος μεταφέρθηκε σε καθεδρικό ναό. Αλλά κανείς δεν ξεχνά πού τον βρήκαν.