Οι Γιαπωνέζες τον ερωτεύτηκαν γιατί ήταν πολύ κομψός και αρρενωπός. Μόνο που ήταν γορίλας.
Ονομάζεται Shabani. Είναι γορίλας. Και οι Ιαπωνίδες τον λάτρεψαν σαν σταρ. Ήταν κομψός, σιωπηλός και τις κοίταζε λες και τις καταλάβαινε.
Στον ζωολογικό κήπο Higashiyama της Ναγκόγια, οι επισκέπτες περιμένουν ώρες. Δεν ήρθαν για να δουν λιοντάρια ή ελέφαντες. Ήρθαν για να δουν κάποιον που τους κόβει την ανάσα. Τον Shabani. Έχει ωραίους ώμους. Απλανές βλέμμα. Σοβαρότητα. Μυστηριώδη αρρενωπότητα. Μόνο που είναι γορίλας.
Κι όμως, στην Ιαπωνία του 2015, ο Shabani έγινε συμβολικό crush χιλιάδων γυναικών. Οι Ιαπωνίδες τον αποκάλεσαν “ikemen”, λέξη που περιγράφει τον καλοντυμένο, κομψό και ανεπιτήδευτα σέξι άντρα. Ο Shabani δεν ήταν άνθρωπος, αλλά είχε αυτό το κάτι. Αυτό που σε κάνει να ξεχνάς ότι είναι γορίλας. Αυτό που σε κάνει να χαμηλώνεις τη φωνή και να λες: «Είναι… γοητευτικός».
Η τρέλα ξεκίνησε από μερικές φωτογραφίες. Ο Shabani, καθιστός, σκεπτικός, με φόντο τις φυλλωσιές, να κοιτάζει στο κενό σαν ποιητής. Οι εικόνες ανέβηκαν στο Twitter, έγιναν viral. Σε λίγες εβδομάδες, χιλιάδες Γιαπωνέζες επισκέπτονταν τον ζωολογικό κήπο μόνο και μόνο για να τον δουν από κοντά. Κάποιες έφτιαχναν fan art. Άλλες έβαζαν υπότιτλους στα βλέμματά του: «Σ’ αγαπώ, αλλά δεν μπορώ να στο πω». Κάποια στιγμή, ο ζωολογικός κήπος παραδέχτηκε ότι η προσέλευση αυξήθηκε ραγδαία, ιδίως στις γυναίκες 20–40 ετών. Ο Shabani έγινε ανεπίσημος εκπρόσωπος του ζωολογικού πάρκου.
Δεν ήταν φετίχ. Ήταν κάτι πιο λεπτό, πιο ιαπωνικό. Μια αίσθηση ρομαντισμού που δεν έχει ανάγκη από ρεαλισμό. Ο Shabani ενσάρκωνε την εικόνα του άντρα που δεν μιλάει πολύ, που είναι σταθερός, ήρεμος, δυνατός. Όχι επιθετικός. Όχι χαζοχαρούμενος. Απλώς εκεί, σαν βράχος.
Και ίσως τελικά αυτός να ήταν ο λόγος που τον ερωτεύτηκαν. Όχι γιατί ήταν γορίλας. Αλλά γιατί ήταν ο πιο “άντρας” γορίλας που είχαν δει ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
