Η μεγάλη ευκαιρία για προβολή ελληνικής ισχύος στη Μεσόγειο – Ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου, αλλά όχι μόνο για… Ιρανικά drones
Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακροβατεί μεταξύ δράσης και παθητικότητας, κινδυνεύοντας να χάσει μια ιστορική ευκαιρία για τα ελληνοτουρκικά
Με ατομική πολιτική Μητσοτάκη συνεχίζει να επιμένει το Μαξίμου, μπροστά στην πολεμική σύγκρουση στη «γειτονιά» της χώρας μας, στη Μέση Ανατολή. Παρά την πίεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης να γίνει σύγκληση πολιτικών αρχηγών, ο πρωθυπουργός επέλεξε να δει επιλεκτικά στο γραφείο του όσους πολιτικούς αρχηγούς θελήσουν να ενημερωθούν κατ’ ιδίαν. Ο πρώτος που συνάντησε τον πρωθυπουργό ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης, σήμερα Τρίτη (3/3).
Δυστυχώς το Μαξίμου – ακόμα και σε περιστάσεις εθνικού κινδύνου όπως είναι η τρέχουσα – επιλέγει τον απομονωτισμό της αλαζονείας και προκρίνει τα κομματικά συμφέροντα πάνω από τα εθνικά. Κατά τα άλλα η κυβέρνηση ακόμα δεν έχει λάβει μια ξεκάθαρη θέση για την επίθεση στο Ιράν από ΗΠΑ και Ισραήλ, όσον αφορά την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Η παθητική επίκληση στο διεθνές δίκαιο, η οποία χρησιμοποιείται συνεχώς ως κυβερνητική «καραμέλα» για τις τουρκικές προκλήσεις, για την περίπτωση της Μέσης Ανατολής έχει μετατραπεί σε αμήχανη σιωπή.
Αυτή η σιωπή προφανώς συνδέεται και με την αποστολή δυο ελληνικών φρεγατών και τεσσάρων F-16 για προστασία της Κύπρου και των 2 βρετανικών βάσεων που υπάρχουν εκεί. Η απόφαση της – μονίμως υποχωρητικής – Αθήνας για κάτι τόσο προκλητικό στα μάτια της Τουρκίας, δεν θα μπορούσε να μην πέρασε από την έγκριση της Ουάσιγκτον.
Το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχει δεχθεί κάποια επίθεση από το Ιράν ως τώρα και εύλογα προκύπτει το ερώτημα αν η ελληνική βοήθεια είχε ως πρώτο μέλημα την αρωγή στην Κύπρο ή την προστασία των βρετανικών βάσεων στη Δεκέλεια και το Ακρωτήρι. Αρκετοί βρετανοί δημοσιογράφοι παρουσιάζουν την κίνηση της Ελλάδας ως υπερασπιστική για τη χώρα τους, παρά για την Κύπρο. Ωστόσο ακόμα και από γεωπολιτική… σπόντα, παρουσιάζεται μια μοναδική ευκαιρία για τη χώρα μας ώστε να ανασυστήσει το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου. Πράξη που όμως απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση, που καθόλου δεν έχει επιδείξει ως τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι κερδίζει «πατριωτικούς πόντους» με τη συγκυρία στην Κύπρο, αλλά οι πραγματικές προθέσεις για επίδειξη ελληνικής ισχύος στη Μεσόγειο θα φανούν όταν η άμεση απειλή είναι η Τουρκία και όχι το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, δήλωσε χθες ότι: «η Ελλάδα θα συμβάλει με κάθε δυνατό τρόπο στην άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε να αντιμετωπιστούν οι απειλές και οι παράνομες ενέργειες στο έδαφός της».
Αυτές οι δηλώσεις «μένουν», ιδιαίτερα τώρα που οι ενέργειες της Ελλάδας περνούν διεθνώς από μικροσκόπιο λόγω της πολεμικής κρίσης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα δεν θα αφήσει να περάσει έτσι την αμυντική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου, αλλά θα επιχειρήσει να αντιστρέψει τους συμβολισμούς ισχύος στην κατάλληλη γεωπολιτική στιγμή. Επομένως αν η Αθήνα ακολουθήσει μια εξωτερική πολιτική αλά καρτ (λεονταρισμοί με το Ιράν – υποχωρήσεις με την Τουρκία), το ευκαιριακό πλεονέκτημα θα γίνει γρήγορα συντριπτικό μειονέκτημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.