Η μόνη Ελληνίδα Πριγκίπισσα με ελληνικό αίμα, αλλά γεννήθηκε παράνομη και δεν την ήθελε κανείς στα παλάτια

Γεννήθηκε την 25η Μαρτίου του 1921, μέσα σε θλίψη, σιωπή και ντροπή. Ο πατέρας της, ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ της Ελλάδας, είχε πεθάνει πέντε μήνες νωρίτερα από δάγκωμα πιθήκου. Η μητέρα της, Ασπασία Μάνου, ήταν Ελληνίδα από οικογένεια στρατιωτικών και πολιτικών. Το πρόβλημα; Ο γάμος τους θεωρήθηκε παράνομος. Και το παιδί που κυοφορούσε η Ασπασία, ένα βασιλικό “λάθος”.

Στα χαρτιά, η Αλεξάνδρα δεν υπήρχε. Δεν είχε τίτλο, δεν είχε δικαίωμα. Δεν την αναγνώριζε το παλάτι, δεν την ήθελε η δυναστεία. Μόλις λίγους μήνες αργότερα, με παρέμβαση της βασίλισσας Σοφίας, ο εξόριστος παππούς της, Κωνσταντίνος Α’, υπέγραψε διάταγμα για να αποκατασταθεί ο γάμος του γιου του αναδρομικά. Έτσι, η μικρή αναγνωρίστηκε — αλλά όχι ως διάδοχος. Δεν θα μπορούσε ποτέ να διεκδικήσει τον θρόνο.

Ήταν όμως η μόνη πριγκίπισσα με ελληνική καταγωγή και από τους δύο γονείς. Η γιαγιά της ήταν Μαυρομιχάλη. Ο παππούς της, Πέτρος Μάνος, αξιωματικός και ελευθερόφρων. Η ίδια, μισή βασίλισσα και μισή εξόριστη, μεγάλωσε με τη μητέρα της και τις τύψεις ενός σκανδάλου που την είχε γεννήσει.

Στην Κατοχή βρέθηκε στο Λονδίνο. Εκεί, το 1944, παντρεύτηκε τον εξόριστο βασιλιά της Γιουγκοσλαβίας, Πέτρο Β’. Κανείς δεν τους ήθελε. Οι Άγγλοι τους ανέχονταν. Οι Γιουγκοσλάβοι τους είχαν ξεγράψει. Ο γιος τους έπρεπε να γεννηθεί σε γιουγκοσλαβικό έδαφος. Η λύση; Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανακήρυξε τη σουίτα 212 του ξενοδοχείου Claridge’s στο Mayfair προσωρινά έδαφος της Γιουγκοσλαβίας για λίγες ώρες. Ήταν το μόνο παλάτι που θα γνώριζε ποτέ.

Μετά την κατάργηση της μοναρχίας από τον Τίτο, η Αλεξάνδρα πέρασε από την Αμερική, την Ισπανία, την Ιταλία και κατέληξε στην Αγγλία. Έζησε για δεκαετίες σε μικρά διαμερίσματα, αντιμετώπισε κατάθλιψη, ένδεια, μοναξιά. Ο σύζυγός της πέθανε το 1970, σε ηλικία 47 ετών. Η Αλεξάνδρα έζησε άλλα 23 χρόνια χωρίς θέση, χωρίς πατρίδα, χωρίς στέμμα. Η μόνη πριγκίπισσα που δεν κάθισε ποτέ σε θρόνο.

Το 1993 πέθανε στο Ανατολικό Σάσσεξ. Την έθαψαν στο Τατόι, μακριά από τη Γιουγκοσλαβία. Όμως είκοσι χρόνια μετά, το 2013, τα οστά της εκτάφηκαν και μεταφέρθηκαν στο Βελιγράδι. Εκεί την υποδέχθηκαν όπως δεν την είχε υποδεχτεί ποτέ κανένα παλάτι εν ζωή. Πομπή, βασιλικά ενδύματα, επίσημη ταφή στο Μαυσωλείο της δυναστείας Καραγεώργεβιτς. Έγινε επιτέλους «Βασίλισσα». Μα έγινε πολύ αργά.

Ήταν Ελληνίδα. Είχε αίμα Μαυρομιχάληδων και Φαναριωτών. Όμως το παλάτι την ονόμασε “παράνομη”. Οι θρόνοι που την ακούμπησαν, ήταν ήδη διαλυμένοι. Και ο μόνος λαός που της έδωσε υπόσταση, ήταν αυτός που δεν την ήξερε.