Η πιο σοφή απάντηση στην ερώτηση γιατί με κατηγορούν; δόθηκε πριν 1400 χρόνια στην Κίνα
Ο Xu Jingzong, κορυφαίος σύμβουλος της Κίνας πριν 1400 χρόνια, έδωσε την πιο σοφή απάντηση στο «γιατί με κατηγορούν». Μια ιστορία που ζει μέχρι σήμερα.
Ήταν η εποχή της Δυναστείας Τανγκ. Η Κίνα διευρύνεται, οργανώνεται, πλουταίνει. Ο αυτοκράτορας Τάιζονγκ, μόλις 29 ετών, κρατά ήδη στα χέρια του τη μοίρα μιας από τις πιο ισχυρές αυτοκρατορίες που είχε δει ποτέ η Ανατολή. Ήταν ένας ηγεμόνας με ανησυχίες, όχι μόνο για την εξουσία αλλά και για τη σοφία που τη συνοδεύει.
Ένα πρωί, στράφηκε προς τον σύμβουλό του. Τον πιο έξυπνο, τον πιο μορφωμένο, τον πιο ικανό. Ονομαζόταν Xu Jingzong. Και όμως, αν και όλοι έβλεπαν την αξία του, πολλοί ψιθύριζαν εναντίον του. Πολλοί τον κατηγορούσαν πίσω από την πλάτη του. Και ο αυτοκράτορας, με απορία, τον ρώτησε:
«Ανάμεσα σε όλους τους αξιωματούχους, εσύ είσαι ο πιο σοφός. Γιατί όμως τόσος κόσμος σε κατηγορεί;»
Ο Xu Jingzong δεν θύμωσε. Δεν προσπάθησε να αμυνθεί. Δεν απάντησε με μίσος. Αντίθετα, απάντησε με μια αλληγορία που έμεινε στους αιώνες:
«Η ανοιξιάτικη βροχή, λένε, είναι σαν λάδι. Τη χαίρονται οι αγρότες γιατί ποτίζει τη γη. Την καταριούνται οι ταξιδιώτες γιατί κάνει λασπωμένους τους δρόμους. Το φθινοπωρινό φεγγάρι μοιάζει με καθρέφτη. Το χαίρονται οι γυναίκες που ξενυχτούν. Το απεχθάνονται οι κλέφτες γιατί τους φωτίζει τον δρόμο. Αν η φύση, με όλη της τη δύναμη και την ομορφιά, δεν μπορεί να ευχαριστήσει όλους τους ανθρώπους, τότε πώς να τα καταφέρει ένας απλός άνθρωπος σαν εμένα;»
Ο αυτοκράτορας δεν απάντησε. Δεν χρειάστηκε. Η σιωπή του Xu ήταν πιο δυνατή απ’ όλες τις εξηγήσεις. Γιατί η κατηγορία, το παράπονο, ο φθόνος, δεν είναι πάντα ένδειξη λάθους. Συχνά είναι απλώς το τίμημα του να ξεχωρίζεις.
Η ιστορία αυτή καταγράφηκε στο «史綱評要» (Shǐ Gāng Píng Yào), ένα χρονικό που συγκέντρωσε τις μεγάλες φράσεις και τις κρίσιμες στιγμές της κινεζικής ιστορίας. Και από τότε, η φράση του Xu Jingzong επαναλαμβάνεται από σοφούς, ηγέτες και απλούς ανθρώπους. Όχι ως άλλοθι. Αλλά ως παρηγοριά και γνώση: δεν μπορείς να ευχαριστήσεις όλους. Και δεν πειράζει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
