Η πρώτη φορά που η ΕΡΤ έδειξε έγχρωμο. Δεν ήταν δελτίο, δεν ήταν σειρά. Ήταν ποδόσφαιρο
Το καλοκαίρι του ’78, η ΕΡΤ έδειξε πειραματικά το Mundial σε έγχρωμο. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς ανακοινώσεις.
Κανείς δεν περίμενε πως το ποδόσφαιρο θα ήταν αυτό που θα άλλαζε την τηλεόραση στην Ελλάδα. Κι όμως, το καλοκαίρι του 1978, μέσα σε μια χώρα ακόμα βυθισμένη στο ασπρόμαυρο, η ΕΡΤ μετέδωσε πειραματικά σε έγχρωμο το Mundial της Αργεντινής. Ήταν η πρώτη φορά που χρώμα πέρασε από τις κεραίες της κρατικής τηλεόρασης και μπήκε στα μάτια των Ελλήνων.
Ήταν μια μετάδοση σχεδόν κρυφή. Το κοινό δεν είχε ειδοποιηθεί επίσημα. Η ΕΡΤ έπαιζε σε δοκιμαστικές συχνότητες, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς διαβεβαιώσεις. Όσοι είχαν έγχρωμες τηλεοράσεις – μια χούφτα άνθρωποι στις μεγάλες πόλεις – έψαχναν συντονισμούς, έστηναν κεραίες, κοιτούσαν τις οθόνες να δουν αν ο αγωνιστικός χώρος είναι πράσινος ή αν ο Κέμπες φοράει τελικά μπλε και άσπρα.
Ήταν η εποχή που η τηλεόραση ακόμα μύριζε τρανζίστορ, που ο ήχος έτριζε και η εικόνα είχε χιόνια. Κι όμως, εκείνη τη μέρα του Ιουνίου του ’78, όσοι είδαν χρώμα, δεν είδαν απλώς έναν αγώνα. Είδαν το μέλλον να έρχεται. Η εικόνα είχε ακόμα παραμορφώσεις, το σύστημα SECAM δεν έπειθε τους πάντες, αλλά κανείς δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από την οθόνη.
Το Mundial λειτούργησε σαν καμουφλάζ. Η ΕΡΤ δεν δήλωσε ποτέ επισήμως ότι περνάει σε έγχρωμο. Αλλά η δοκιμή έγινε. Και λειτούργησε. Ήταν η καλύτερη πρόβα που θα μπορούσε να υπάρξει: υψηλής ζήτησης περιεχόμενο, με παγκόσμιο ενδιαφέρον, και τέλειο άλλοθι για να γίνει τεχνολογικό άλμα χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.
Από τον Ιανουάριο του 1979, η ΕΡΤ άρχισε σταδιακά την κανονική μετάδοση σε έγχρωμο. Πρώτα με το SECAM – επιλογή προσωπική του Καραμανλή που έγινε μέχρι και πολιτικό ζήτημα – και λίγο αργότερα με PAL. Το Mundial του ’78, όμως, ήταν το κρυφό σημείο καμπής. Όχι κάποιος νόμος, όχι κάποια μεταρρύθμιση. Ένας αγώνας. Ένα γκολ. Ένα χρώμα στην οθόνη.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
