Η Πρωτοχρονιά του 1801 που ένας ιερέας κοίταξε τον ουρανό και βρήκε έναν νέο πλανήτη
Η ιστορία της νύχτας που η Πρωτοχρονιά έφερε στο φως τη Δήμητρα
Την Πρωτοχρονιά του 1801 ο κόσμος ξυπνά κανονικά. Σε σπίτια και δρόμους οι άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν κάθε χρόνο. Κανείς δεν κοιτάει ψηλά με την ιδέα ότι αυτή η μέρα θα γράψει ιστορία.
Στo Παλέρμο της Σικελίας ένας ιερέας ανεβαίνει στο μικρό αστεροσκοπείο. Λέγεται Τζουζέπε Πιάτσι. Δεν έχει διάθεση για γιορτές. Θέλει να κάνει τις παρατηρήσεις του, ήρεμα, με το τηλεσκόπιο, όπως τόσες άλλες νύχτες.
Κοιτάζει τον ουρανό και σημειώνει θέσεις από αστέρια. Έχει μπροστά του ένα κομμάτι ουρανού που το ξέρει καλά. Και ξαφνικά βλέπει ένα μικρό φως που δεν κάθεται στη θέση του. Δεν είναι το συνηθισμένο τρεμόπαιγμα. Είναι κάτι που μετακινείται.
Ο Πιάτσι δεν πετάγεται. Δεν κάνει φασαρία. Ξανακοιτάει, ξαναμετράει, γράφει αριθμούς. Το ίδιο σημείο το βρίσκει και την επόμενη νύχτα και την επόμενη. Και κάθε φορά το βλέπει να έχει πάει λίγο πιο πέρα. Αυτό για εκείνον είναι το σημάδι ότι δεν μιλάμε για αστέρι. Σκέφτεται μήπως είναι κομήτης. Αλλά κάτι δεν του ταιριάζει. Δεν βλέπει ουρά. Δεν βλέπει εκείνη τη συμπεριφορά που περιμένει από κομήτη. Αυτό το φως μοιάζει πιο ήσυχο, πιο σταθερό, σαν να ακολουθεί μια καθαρή τροχιά.
Το σημείο ανάμεσα στον Άρη και τον Δία που δεν έπρεπε να έχει τίποτα
Σιγά σιγά ο Πιάτσι καταλαβαίνει πού βρίσκεται το αντικείμενο. Είναι ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. Εκείνη την εποχή πολλοί πιστεύουν ότι αυτός ο χώρος είναι σχεδόν άδειος. Όμως αυτό που βλέπει λέει το αντίθετο. Υπάρχει κάτι εκεί, και κινείται σαν κόσμος.
Λίγο αργότερα θα πάρει όνομα. Θα τη πουν Δήμητρα. Τότε όμως είναι απλώς μια ανακάλυψη που πρέπει να σταθεί με μετρήσεις και υπολογισμούς. Ο Πιάτσι συνεχίζει να δουλεύει ήρεμα, νύχτα με τη νύχτα, κρατώντας τα στοιχεία καθαρά, γιατί ξέρει ότι αν κάνει λάθος θα το πληρώσει η δουλειά του.
Η είδηση δεν τρέχει αμέσως. Δεν υπάρχει ξαφνικός πανικός. Αλλά όσο περνά ο καιρός, όλο και περισσότεροι επιστήμονες καταλαβαίνουν ότι αυτό που βρέθηκε εκεί δεν είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Είναι μια μεγάλη ένδειξη ότι το Ηλιακό Σύστημα έχει πράγματα που δεν είχαν μπει ποτέ σωστά στο μυαλό των ανθρώπων.
Μετά τη Δήμητρα αρχίζουν να βρίσκουν και άλλα σώματα στον ίδιο χώρο. Ο κόσμος αρχίζει να μιλά για τη ζώνη των αστεροειδών.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
