Η συνεργασία της Αμερικής με την Ιταλική μαφία για να καταλάβουν τη Σικελία
Όταν οι ΗΠΑ χρειάστηκαν βοήθεια για την απόβαση στη Σικελία, στράφηκαν στο πιο σκοτεινό σημείο της κοινωνίας: τη Μαφία. Ο Lucky Luciano, παρότι φυλακισμένος, οργάνωσε λιμάνια και χωριά. Και κέρδισε κάτι παραπάνω από ελευθερία.
Το 1943, οι Αμερικανοί ετοιμάζονταν να αποβιβαστούν στη Σικελία. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Δεν ήξεραν ακριβώς τις διαδρομές, τους δρόμους, τα σημεία ελέγχου. Χρειαζόταν πληροφορίες από το έδαφος. Όχι στρατιωτικές. Τοπικές. Ποιοι ελέγχουν το λιμάνι; Ποιος έχει δύναμη στους λόφους; Η απάντηση ήταν μία: η ιταλική μαφία.
Την ίδια ώρα, στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, ένα άλλο πρόβλημα βασάνιζε το Ναυτικό των ΗΠΑ. Απείθαρχοι λιμενεργάτες, φήμες για σαμποτάζ, φόβος για φωτιές σε αποθήκες πολεμικού υλικού. Και όλοι ήξεραν ότι πίσω από τους λιμενεργάτες υπήρχε ο ίδιος άνθρωπος: ο Lucky Luciano, ο βασιλιάς της Μαφίας, που ήταν τότε φυλακισμένος στη Νέα Υόρκη.
Έτσι γεννήθηκε η πιο απίθανη συμμαχία του πολέμου. Η επιχείρηση λεγόταν “Operation Underworld”. Και σήμαινε αυτό ακριβώς: μια μυστική συμφωνία με τον υπόκοσμο. Οι αμερικανοί πράκτορες επισκέφθηκαν τον Luciano και του πρότειναν κάτι αδιανόητο: βοήθησέ μας να κρατήσουμε ήσυχα τα λιμάνια και να μπεις σε επαφή με τους «δικούς σου» στη Σικελία. Εκείνος δέχτηκε. Και το αντάλλαγμα ήταν η ελευθερία του.
Το αποτέλεσμα ήταν εκκωφαντικό. Στη Νέα Υόρκη, δεν υπήρξε ούτε μία σοβαρή απεργία λιμενεργατών μέχρι το τέλος του πολέμου. Τα πολεμικά πλοία γέμιζαν με ταχύτητα. Στη Σικελία, οι Αμερικανοί απόβασης του Ιουλίου του 1943 βρήκαν δρόμους ανοιχτούς και κατοίκους που τους υποδέχονταν σαν συμμάχους. Κάποιοι λένε ότι οι άνδρες της Μαφίας φορούσαν ήδη τα σύμβολα των Αμερικανών, πριν καν πατήσουν το πόδι τους στο νησί.
Η μαφία δεν έδρασε μόνο από πίσω. Πληροφορίες, οδηγίες, ακόμα και συνοδεία μέσω των βουνών. Οι φασίστες αιφνιδιάστηκαν. Και όταν ο πόλεμος τελείωσε, ο Lucky Luciano δεν τιμωρήθηκε. Αντίθετα, μεταφέρθηκε στην Ιταλία, ως «αντίτιμο» για τη βοήθεια που είχε προσφέρει.
Η συμμαχία αυτή ήταν ντροπή και θρίαμβος μαζί. Από τη μία, οι ΗΠΑ κέρδισαν έδαφος και έσπασαν τη ναζιστική άμυνα. Από την άλλη, η ιταλική μαφία γιγαντώθηκε, ντύθηκε με πατριωτικό μανδύα και έγινε θεσμός.
Κανείς δεν μιλούσε γι’ αυτό ανοιχτά. Όλα ήταν κλειδωμένα σε φακέλους και σιωπηλά συμφωνημένα. Αλλά με τα χρόνια, οι αποχαρακτηρισμένοι φάκελοι και οι μαρτυρίες αποκάλυψαν το πιο περίεργο μυστικό της συμμαχικής νίκης.
Ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν κερδήθηκε μόνο από στρατηγούς. Αλλά και από ανθρώπους που κρατούσαν λιμάνια, που έσπαγαν απεργίες και που έδιναν εντολές μέσα από κελλιά φυλακής.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
