Η Ρίτα Αμπατζή γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1914 και έφυγε στις 17 Ιουνίου 1969.
Στη Νίκαια την έριξε η προσφυγιά και κατάφερε να δημιουργήσει μύθο τρανό γύρω από το όνομά της.
Δυστυχώς στις μέρες μας, το διαμάντι της, περιμένει τους κατάλληλους «συντηρητές» για να χαρίσει πλατιά την ανεξίτηλη λάμψη του.
Φτάνει, πάντως, να ακούσεις ένα τραγούδισμά της… Πως να μείνεις αγοήτευτος και ασυγκίνητος σε τέτοια ομορφιά και συναίσθημα.
Στα προπολεμικά χρόνια δύο ερμηνεύτριες δεσπόζουν στο μουσικό προσκήνιο και τη δισκογραφία. Η Ρόζα και η Ρίτα.
Η Σμυρνιά Ρίτα Αμπατζή, 8 χρονών το 1922, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Κοκκινιά. Ο πατέρας της είχε χαθεί στην Καταστροφή…
Σε ένα γάμο στα χρόνια του ’30 τυχαία την άκουσε ο θρυλικός Στελλάκης κι αμέσως έγινε μούσα όλων των μεγάλων δημιουργών της εποχής, του Τούντα, του Παπάζογλου, του Σκαρβέλη, του Χρυσίνη, του Παντελίδη, του Σέμση, του Ογδοντάκη, του Καρίπη και όχι μόνο. Έλαμψε και στα παραδοσιακά, αλλά και σε ό,τι κι αν τραγούδησε. Φωνή καθάρια, στιβαρή και περίτεχνη μαζί…
Η Ρίτα Αμπατζή, παρά τις προσωπικές δυσκολίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να διακριθεί τόσο σαν καλλιτέχνης, όσο και σαν άνθρωπος, για τον εξαιρετικό χαρακτήρα της. Βοήθησε πολλούς. Και η αδελφή της Σοφία Καρύβαλη υπήρξε από τις προικισμένες και πρωτοπόρες ερμηνεύτριες. Μετά τον πόλεμο η Ρίτα Αμπατζή, όπως και άλλες μορφές του προπολεμικού σμυρνέικου και ρεμπέτικου, ουσιαστικά σιώπησε. Έφυγε νωρίς χτυπημένη απ’ τον καρκίνο.
*Η ταυτότητα της Ρίτας Αμπατζή από τα “Ρεμπέτικα Τραγούδια” του Ηλία Πετρόπουλου (Κάκτος)
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
