Είδε UFO, έπαθε εμμονή και έλειψε 2 χρόνια από τα φώτα. Ήταν το 2008 και όλοι πίστευαν ότι τρελάθηκε.
Το 2008 ο Robbie Williams βυθίστηκε σε μια ανεξήγητη εμμονή με τα UFO και εξαφανίστηκε από τη δημοσιότητα. Οι φίλοι του ανησύχησαν.
Το 2006 ήταν παντού. Σκηνές, τηλεοράσεις, εξώφυλλα. Ο Robbie Williams, το παιδί που έφυγε από τους Take That και έγινε σόλο θρύλος, είχε μόλις ολοκληρώσει μια πελώρια περιοδεία με 59 εμφανίσεις και σχεδίαζε το επόμενο βήμα του. Κανείς δεν φανταζόταν πως αντί για νέα μουσική, θα βυθιζόταν σε έναν κόσμο από φωτοβολίες στον ουρανό, σφαιρικά φώτα και εξωγήινες παρουσίες. Όταν το 2008 εξαφανίστηκε από το προσκήνιο, άρχισαν οι ψίθυροι: «Τρελάθηκε».
Είχε εγκαταλείψει το Λονδίνο και μετακόμισε στην Καλιφόρνια. Σε ένα απομονωμένο σπίτι στο Mulholland Drive. Όχι για να γράψει τραγούδια. Αλλά για να κοιτάζει τον ουρανό. Στις πιο ήσυχες ώρες της νύχτας, ο Robbie πίστευε ότι έβλεπε «τα σημάδια». Μία από τις πρώτες εμπειρίες που περιέγραψε ήταν την ώρα που άκουγε το τραγούδι του Arizona. Τότε είδε στον ουρανό μία σφαίρα φωτός να πετά από πάνω του. Δεν ήταν αεροπλάνο. Δεν έκανε ήχο. Και εμφανίστηκε «επειδή έπαιζε το συγκεκριμένο κομμάτι». Το ένιωθε, έλεγε.
Από εκείνη τη στιγμή, όλα άλλαξαν. Άρχισε να πηγαίνει σε συνέδρια εξωγήινων. Να κάνει ερωτήσεις. Να σημειώνει ημερομηνίες και ώρες. Έγινε μανιακός. Ήξερε τα πάντα για τις απαγωγές, τις θεάσεις, τους ήχους που δήθεν ηχογράφησαν κάποιοι από άλλους κόσμους. Έφτιαχνε φακέλους, παρακολουθούσε φόρουμ, και είχε πλέον αποκοπεί εντελώς από τη μουσική του. «Δεν είχα πάρει τίποτα. Ήμουν νηφάλιος. Όλα αυτά έγιναν όσο ήμουν απολύτως καθαρός», δήλωσε αργότερα.
Ο ίδιος πίστευε πως οι εξωγήινοι ήθελαν κάτι από εκείνον. Ότι τον είχαν επιλέξει. «Είμαι διάσημος. Αν ήμουν εξωγήινος και ήθελα να επικοινωνήσω με τον κόσμο, θα διάλεγα κάποιον διάσημο», έλεγε. Αυτή η φράση έμεινε. Ήταν και πειστική και τρομακτική ταυτόχρονα. Οι θαυμαστές του δεν ήξεραν αν έπρεπε να ανησυχήσουν ή να γελάσουν. Τα tabloids φυσικά είχαν άλλη γνώμη. Τον παρουσίαζαν ως τον πρώην pop star που πλέον κοιτάει με τα κιάλια και περιμένει το διαστημόπλοιο να τον πάρει.
Όταν το 2010 αποφάσισε να επιστρέψει στην κανονικότητα και να συνεργαστεί ξανά με τους Take That, λίγοι πίστευαν ότι θα τον έπαιρναν σοβαρά. Όμως εκείνος είχε καταφέρει κάτι πιο περίεργο: να επανασυνδεθεί με τη μουσική του μέσω της εμμονής του. Δεν την εγκατέλειψε ποτέ εντελώς. Απλώς χρειαζόταν να χαθεί. Να κοιτάξει για λίγο μακριά, για να βρει ξανά τον εαυτό του.
Και σήμερα, αν τον ρωτήσεις για εκείνη την εποχή, θα σου πει: «Δεν έχω αποδείξεις. Αλλά ξέρω τι είδα».
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
