Υπάρχουν πέντε πεταλούδες που είναι επικίνδυνες για όσους τις κυνηγήσουν
Οι πεταλούδες που είναι επικίνδυνες
Ορισμένες πεταλούδες έχουν αναπτύξει μηχανισμούς άμυνας που τις καθιστούν τοξικές ή επικίνδυνες για τους θηρευτές τους. Αυτή η τοξικότητα προέρχεται συνήθως από τις τροφές που καταναλώνουν.
Αυτός ο μηχανισμός προστασίας είναι γνωστός ως αποσεματισμός.
Η Μονάρχη (Danaus plexippus). Γνωστή για τα πορτοκαλί και μαύρα φτερά της. Οι κάμπιες της τρέφονται αποκλειστικά με γαλακτοφόρα φυτά. Αποθηκεύοντας καρδιακές γλυκοσίδες που την καθιστούν τοξική για τα πουλιά και άλλα θηλαστικά.
Η Πεταλούδα της Βασίλισσας (Danaus gilippus). Στενά συγγενής με τη μονάρχη. Επίσης τρέφεται με γαλακτοφόρα φυτά, αποθηκεύοντας παρόμοιες τοξίνες που την προστατεύουν από θηρευτές.
Η Pipevine Swallowtail (Battus philenor). Οι κάμπιες καταναλώνουν φυτά του γένους Aristolochia, πλούσια σε αριστολοχικά οξέα, καθιστώντας τόσο τις προνύμφες όσο και τις ενήλικες πεταλούδες τοξικές και δυσάρεστες για τους θηρευτές.
Η Red Lacewing (Cethosia biblis). Αυτή η πεταλούδα της Ασίας έχει έντονα πορτοκαλί, μαύρα και λευκά φτερά. Οι κάμπιες της τρέφονται με φυτά του γένους Passiflora και διαθέτουν αγκάθια που μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα.
Η Zebra Longwing (Heliconius charithonia). Καταναλώνει γύρη και αποθηκεύει κυανογόνες γλυκοσίδες, καθιστώντας την τοξική. Οι θηλυκές μπορούν να μεταφέρουν αυτές τις τοξίνες στα αυγά τους, παρέχοντας προστασία.