Ήρθε ο μεγαλύτερος σταρ του 20ού αιώνα στο ΟΑΚΑ και δε γέμισε ούτε το μισό

Ήταν ο άνθρωπος που όρισε την έννοια του σταρ. Ο Frank Sinatra είχε κατακτήσει την Αμερική με την ίδια ευκολία που είχε σπάσει καρδιές σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Στο αποκορύφωμα μιας θρυλικής καριέρας που μετρούσε δεκαετίες, αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα για μία μοναδική συναυλία. Η ημερομηνία ήταν 9 Ιουνίου 1992. Η τοποθεσία: Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών. Το κοινό, όμως, απουσίαζε.

Η παρουσία του θεωρήθηκε κοσμοϊστορική. Δεν ήταν απλώς ένας τραγουδιστής· ήταν η ζωντανή φωνή του 20ού αιώνα. Ο άνθρωπος που είχε σταθεί μπροστά σε προέδρους, σε δικτάτορες, σε βασιλιάδες και σε πλήθη που ξεπερνούσαν κάθε φαντασία. Όταν όμως στάθηκε μπροστά στους Έλληνες, το κοινό δεν ξεπέρασε τις 18.000 ψυχές. Ένα νούμερο φτωχό για έναν καλλιτέχνη που είχε τραγουδήσει σε γεμάτα στάδια της Νέας Υόρκης, του Παρισιού, του Τόκιο.

Το ΟΑΚΑ, με χωρητικότητα πάνω από 70.000 θέσεις, φάνταζε άδειο. Η φωνή του Sinatra αντηχούσε στο κενό. Η ελληνική αποτυχία στη διοργάνωση ήταν πλήρης. Η προώθηση σχεδόν ανύπαρκτη, τα εισιτήρια ακριβά για την εποχή και η επιλογή του σταδίου δυσανάλογη της ζήτησης. Ήταν μια από τις πιο ντροπιαστικές εμπορικές αποτυχίες στη συναυλιακή ιστορία της Ελλάδας.

Οι εφημερίδες της εποχής προσπάθησαν να μετριάσουν το φιάσκο. Κάποιες απέδωσαν την αδιαφορία στο “μη λαϊκό” ρεπερτόριο του Frank Sinatra. Άλλες είδαν σε αυτή τη συναυλία μια χαμένη ευκαιρία για πολιτιστικό εκσυγχρονισμό. Όμως η εικόνα μιλούσε μόνη της: ο μεγαλύτερος crooner όλων των εποχών, να τραγουδάει με την ίδια εσωτερική ένταση και το ίδιο πάθος, σε μία αμήχανη μισογεμάτη αρένα.

Για τον Sinatra, ήταν άλλη μια παράσταση σε μια μακρά περιοδεία. Για την Ελλάδα, όμως, ήταν μια σπάνια περίπτωση όπου ένας θρύλος ήρθε — κι εμείς δεν ήμασταν εκεί.