Ήταν 17 και είπαν ότι σκότωσε τη μητέρα της. Από πριγκίπισσα έγινε τραγουδίστρια, έζησε σε καραβάνι τσίρκου και δεν σταμάτησε ποτέ να πληγώνεται

Η πριγκίπισσα Στεφανία του Μονακό γεννήθηκε το 1965, μικρότερη κόρη της Γκρέις Κέλι και του πρίγκιπα Ρενιέ. Αν ήταν παραμύθι, η ιστορία της θα έπρεπε να ήταν γεμάτη χορούς, παλάτια και φωτογραφικά φλας. Αντ’ αυτού, ξεκίνησε με αίμα, αμφιβολία και μια κατηγορία που την κυνηγάει μέχρι σήμερα.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1982, η 17χρονη τότε Στεφανία και η μητέρα της είχαν ένα μοιραίο τροχαίο στην επιστροφή προς το παλάτι. Η Γκρέις Κέλι πέθανε την επόμενη μέρα. Η Στεφανία επέζησε με σπασμένο αυχενικό σπόνδυλο. Κι αμέσως ξεκίνησε η φήμη: ότι οδηγούσε εκείνη. Ότι φταίει. Ότι σκότωσε κατά λάθος την ίδια της τη μητέρα.

Η Στεφανία δεν μίλησε δημοσίως για χρόνια. Όταν τελικά το έκανε, το 1989, η φωνή της έσπαγε. «Δεν είναι εύκολο όταν είσαι 17 και λες “σκότωσα τη μαμά μου”. Δεν οδηγούσα. Αλλά κανείς δεν θέλει να το ακούσει αυτό.» Το είπε ξανά το 2002: «Δεν το ξεπέρασα ποτέ. Ήμουν εκεί. Ήμουν μαζί της όταν πέθανε».

Την επόμενη χρονιά μπήκε στον οίκο Dior. Όχι ως βασιλική μαθήτρια, αλλά ως βοηθός. Ήθελε να γίνει κάτι δικό της. Και το έκανε. Έγινε μοντέλο, σχεδιάστρια και – ξαφνικά – ποπ σταρ. Το τραγούδι της Ouragan (Τυφώνας) έγινε τεράστια επιτυχία και την έβαλε στις ευρωπαϊκές λίστες μαζί με τη Μαντόνα. Πούλησε εκατομμύρια. Η μικρή του παλατιού χόρευε πια πάνω στη σκηνή.

Αλλά δεν κράτησε. Το δεύτερο άλμπουμ απέτυχε, και σύντομα η Στεφανία βρέθηκε στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Λος Άντζελες. Έζησε εκεί, ηχογράφησε, αλλά τίποτα δεν τη γέμιζε. Το τραύμα του τροχαίου, η απουσία της μητέρας, η πίεση του παλατιού – όλα έσφιγγαν. Είχε σχέσεις με σταρ, αλλά η πιο διάσημη ήταν εκείνη με τον σωματοφύλακά της. Μαζί του έκανε δύο παιδιά. Την ημέρα που παντρεύτηκαν, τα παιδιά τους μπήκαν στη γραμμή διαδοχής του θρόνου.

Το 2001 άφησε τα πάντα και πήγε να ζήσει σε τσίρκο. Κυριολεκτικά. Με τα παιδιά της. Σε καραβάνι. Ήταν ερωτευμένη με τον θηριοδαμαστή. Δεν την ένοιαζε τι θα πει το πρωτόκολλο. Το παλάτι την ήθελε πίσω – εκείνη ήθελε να δραπετεύσει.

Έκανε ακόμα ένα παιδί, αυτή τη φορά εκτός γάμου. Δεν αποκάλυψε ποτέ ποιος ήταν ο πατέρας. Το παιδί αυτό δεν μπήκε ποτέ στη γραμμή διαδοχής. Το όνομά του είναι Καμίλ. Και είναι το μόνο από τα τρία παιδιά της που δεν έχει πριγκιπικό τίτλο.

Η Στεφανία σήμερα δεν είναι η “άτακτη πριγκίπισσα”. Είναι η γυναίκα που ίδρυσε οργανώσεις κατά του AIDS, η οποία το 2006 εγκαινίασε ένα “Σπίτι Ζωής” για οροθετικούς και τις οικογένειές τους. Εμφανίζεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Τσίρκου, χαμογελάει στο κοινό, αλλά δεν δίνει πια συνεντεύξεις.

Γιατί πίσω από το φόρεμα, πίσω από το μαγιό που σχεδίασε και το τραγούδι που έπαιξε σε όλα τα clubs, υπάρχει ακόμα η 17χρονη που ξύπνησε σε ένα νοσοκομείο με σπασμένο σβέρκο και τους πάντες να την κοιτούν σαν φόνισσα.