Ήταν ερωτευμένη με τον Χίτλερ, πήγαινε για μήνες κάθε μέρα σε ένα ζαχαροπλαστείο μέχρι να της πιάσει την κουβέντα.

Κάθε πρωί, η Unity Valkyrie Mitford καθόταν μόνη της σ’ ένα τραπέζι στην Osteria Bavaria του Μονάχου. Παρήγγελνε καφέ και γλυκό και απλώς περίμενε. Ήξερε ότι κάποια στιγμή, ο άνθρωπος που λάτρευε παράφορα θα ερχόταν. Ο Αδόλφος Χίτλερ συνήθιζε να τρώει εκεί. Και η Unity είχε βάλει σκοπό της ζωής της να τον γνωρίσει. Δεν ήταν απλώς θαυμάστριά του. Ήταν βαθιά ερωτευμένη. Και ήταν αποφασισμένη να τον συναντήσει, ακόμη κι αν χρειαζόταν να κάθεται μόνη της σε ένα καφέ κάθε μέρα, για μήνες.

Όταν τελικά εμφανίστηκε, κάθισε μαζί της και της πλήρωσε τον λογαριασμό. Εκείνη έγραψε στον πατέρα της: «Ήταν η πιο όμορφη και θαυμαστή μέρα της ζωής μου. Δεν με νοιάζει να πεθάνω τώρα. Είμαι η πιο τυχερή κοπέλα στον κόσμο».

Η Unity είχε γεννηθεί στην Αγγλία, σε αριστοκρατική οικογένεια, αλλά είχε μετακομίσει στη Γερμανία μόνο και μόνο για να πλησιάσει τον Χίτλερ. Δεν είχε καμία αμφιβολία για το τι πίστευε: μισούσε ανοιχτά τους Εβραίους, έστελνε γράμματα στον Julius Streicher ζητώντας να δημοσιευτεί πλήρες το όνομά της κάτω από φράσεις όπως «Θέλουμε την Αγγλία για τους Άγγλους. Έξω οι Εβραίοι. Χάιλ Χίτλερ». Η ίδια υπέγραφε: Jew-hater, Unity Valkyrie Mitford.

Οι Βρετανοί την αποκαλούσαν «προδότρα». Οι Ναζί την έβλεπαν με δυσπιστία. Κι όμως, ο ίδιος ο Χίτλερ τη δεχόταν στην εσωτερική του αυλή σαν να ήταν παιδί του. Την καλούσε στις ομιλίες του, της χάρισε χρυσό σήμα του κόμματος και την έβαλε στο θεωρείο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς του 1936. Εκείνη τον ακολουθούσε παντού. Της έδωσε διαμέρισμα, την πήρε μαζί του στο Μπέρχτεσγκαντεν, τη συμβουλευόταν για το αν η Αγγλία θα συμμαχήσει ποτέ με τη Γερμανία. Όταν ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας, την είχε δίπλα του στο μπαλκόνι, σαν πρώτη κυρία.

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, η Unity κατέρρευσε. Δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι η χώρα της θα πολεμούσε τον άνθρωπο που αγαπούσε. Πήγε σ’ ένα πάρκο στο Μόναχο, έβγαλε το περλέ πιστόλι που της είχε χαρίσει ο ίδιος και αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι. Επιβίωσε. Έζησε τα υπόλοιπα χρόνια με τη σφαίρα στον εγκέφαλο, καθηλωμένη, παιδί μέσα σε σώμα ενήλικης, ασταθής, με συμπεριφορά που έμοιαζε με εγκεφαλικό. Οι γιατροί δεν τόλμησαν να αγγίξουν τη σφαίρα.

Κάποιοι πιστεύουν ότι η σχέση τους δεν ήταν ποτέ ερωτική. Κάποιοι άλλοι ισχυρίστηκαν ότι απέκτησε παιδί του και το παρέδωσε για υιοθεσία στην Αγγλία. Άλλοι λένε πως η απόπειρα αυτοκτονίας ήταν ψεύτικη, σκηνοθετημένη για να την προστατεύσουν οι μυστικές υπηρεσίες. Ακόμα και σήμερα, υπάρχει φάκελος για την Unity Mitford που παραμένει κλειδωμένος στα Βρετανικά Εθνικά Αρχεία.

Το μόνο βέβαιο είναι πως μια νεαρή Αγγλίδα, από οικογένεια της αριστοκρατίας, που μεγάλωσε με συγγενείς του Τσώρτσιλ, αφιέρωσε τη ζωή της στον άνθρωπο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη καταστροφή του 20ού αιώνα. Και τον περίμενε κάθε μέρα σ’ ένα ζαχαροπλαστείο, μόνο και μόνο για να της πιάσει την κουβέντα.