Ήταν να το πει άλλη. Εκείνη αρνήθηκε. Και τελικά της άλλαξε τη ζωή
Το «Πες το μ’ ένα φιλί» ήταν να το πει άλλη. Όταν το είπε η Καίτη Γαρμπή, τίποτα δεν θα ήταν πια το ίδιο.
Η φωνή της δεν είχε φτάσει ακόμα στο απόγειο. Είχε ήδη κάνει επιτυχίες, είχε ανέβει στην πίστα, είχε γράψει δίσκους. Αλλά αυτό το τραγούδι δεν το ήθελε. Το «Πες το μ’ ένα φιλί» δεν της άρεσε. Της το πρότειναν, το άκουσε, το προσπέρασε. Δεν το ένιωσε. Κι αν έμενε έτσι, ίσως δεν θα γινόταν ποτέ η πρώτη μούσα του Φοίβου.
Κάποια άλλη το άκουσε πριν από εκείνη. Το τραγούδι είχε ήδη αρχίσει να ψάχνει την ερμηνεύτριά του. Πέρασε από άλλες φωνές, από άλλα στούντιο, μα κάτι δεν κόλλησε. Όταν ξαναπέρασε μπροστά από την Καίτη, η ζωή της ήταν έτοιμη να αλλάξει. Το είπε. Και εκείνη την ώρα, χωρίς να το ξέρει, έγραφε ιστορία.
Το 1992, ο δίσκος «Του Φεγγαριού Αναπνοές» έγινε χρυσός. Αλλά το τραγούδι που τον ανέβασε εκεί ήταν το «Πες το μ’ ένα φιλί». Ραδιοφωνική επιτυχία, ερωτική εμμονή, pop λαϊκή μελωδία που έμενε καρφωμένη. Η Ναταλία Γερμανού στους στίχους και ο Νίκος Τερζής στη μουσική έδωσαν κάτι σχεδόν ηλεκτρισμένο. Κι αυτή που αρχικά το αρνήθηκε, ήταν τώρα η φωνή του.
Μετά απ’ αυτό, τίποτα δεν ήταν ίδιο. Οι πόρτες άνοιξαν σαν να υπήρχε μαγνήτης. Οι προτάσεις έπεφταν βροχή. Ο Φοίβος άκουσε τη Γαρμπή και είδε σ’ αυτήν τη σταρ που περίμενε. Οι δυο τους έγιναν οι βασιλιάδες των charts. Μετά ήρθαν τα «Ατόφιο Χρυσάφι», τα «Θα Μελαγχολήσω», τα «Χαμένα». Αλλά όλα ξεκίνησαν από ένα τραγούδι που παραλίγο να πει άλλη.
Το «Πες το μ’ ένα φιλί» δεν ήταν απλώς μία επιτυχία. Ήταν το σημείο μηδέν ενός μουσικού σύμπαντος που χτίστηκε πάνω σε στίχους για έρωτες, λάθη, απολογίες. Ήταν το τραγούδι που κράτησε τις Κυριακές μας ζωντανές στο ραδιόφωνο. Κι ήταν εκείνο που ξανάγινε και sequel: «Πες το ξανά μ’ ένα φιλί». Γιατί μερικές ιστορίες δεν κλείνουν με ένα ρεφρέν.
Η ιστορία του τραγουδιού, το ότι γράφτηκε, απορρίφθηκε, ξαναπέρασε μπροστά της και τελικά έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία της, θυμίζει σενάριο ταινίας. Και όμως, συνέβη στα αλήθεια. Τη σωστή στιγμή, στη σωστή γυναίκα, το σωστό τραγούδι. Ήταν να το πει άλλη. Και τελικά… δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα καμία.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
