Ήταν ο φόβος και ο τρόμος της Ευρώπης. Πέθανε μόνος του, από αιμορραγία στη μύτη, το βράδυ του γάμου του

Τον αποκαλούσαν «Μάστιγα του Θεού». Οι Ρωμαίοι προσεύχονταν να μη μάθουν ποτέ πως κατευθύνεται προς την πόλη τους. Οι Χριστιανοί πίστευαν πως ήταν η θεία τιμωρία επί της γης. Ήταν ο Αττίλας, βασιλιάς των Ούννων, ο άνθρωπος που οδήγησε βαρβαρικές ορδές μέχρι τα τείχη της Κωνσταντινούπολης και της Ρώμης. Κι όμως, αυτός ο ασταμάτητος πολεμιστής δεν πέθανε στη μάχη, ούτε από χίλια βέλη. Πέθανε μόνος, από αιμορραγία στη μύτη. Την πρώτη νύχτα του γάμου του.

Ο Αττίλας είχε ενοποιήσει φυλές που μισούσαν η μία την άλλη, είχε αναγκάσει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία να πληρώνει λύτρα για να έχει ειρήνη και είχε μετατρέψει τη βόρεια Ευρώπη σε ερείπια. Όταν ηττήθηκε στη μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων το 451 μ.Χ., δεν ήταν το τέλος του. Την επόμενη χρονιά εισέβαλε στην Ιταλία, κατέλαβε πόλεις, σκόρπισε τρόμο, και έφτασε ως τις πύλες της Ρώμης.

Κι όμως, δεν την κατέλαβε. Εκεί έγινε το παράδοξο: τον συνάντησε ο Πάπας Λέων Α΄ και –χωρίς να γνωρίζουμε τα ακριβή λόγια– κατάφερε να τον πείσει να υποχωρήσει. Ήταν ένα ιστορικό μυστήριο που αύξησε το κύρος της Εκκλησίας όσο και του ίδιου του Πάπα. Ο Αττίλας γύρισε πίσω. Και εκεί, στο απόγειο της εξουσίας του, αποφάσισε να ξαναπαντρευτεί.

Το 453 μ.Χ. παντρεύτηκε μια νεαρή γυναίκα, ονόματι Ιλντίκο. Το βράδυ του γάμου, μες στο γλέντι και το κρασί, ο Αττίλας πήγε να ξαπλώσει. Το επόμενο πρωί δεν ξύπνησε ποτέ. Οι άνδρες του τον βρήκαν νεκρό, με αίμα στο πρόσωπο και χωρίς κανένα σημάδι τραύματος. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, πέθανε από ρινορραγία – αιμορραγία από τη μύτη που, λόγω μεθυσιού και ύπνου, τον έπνιξε.

Ήταν ο τρόπος πιο ειρωνικός από κάθε θάνατο σε πεδίο μάχης. Ο άνθρωπος που χιλιάδες στρατοί δεν μπόρεσαν να σκοτώσουν, πέθανε από ένα αγγείο που έσπασε μόνο του. Ο βίαιος, ακατάβλητος βασιλιάς των Ούννων πέθανε στην κρεβατοκάμαρά του, χωρίς ξίφος στο πλευρό του, χωρίς κραυγές, χωρίς εχθρούς.

Η ταφή του έγινε σε πλήρη μυστικότητα. Οι χρονικογράφοι αναφέρουν πως οι άνδρες του έσκαψαν τάφο σε άγνωστη τοποθεσία, τον τοποθέτησαν σε τριπλό φέρετρο –σιδερένιο, ασημένιο και χρυσό– και μετά εκτέλεσαν όλους όσους συμμετείχαν, ώστε κανείς να μην αποκαλύψει το μέρος. Πένθησαν τον ηγέτη τους όχι με δάκρυα, αλλά με αίμα: έκοψαν τα μαλλιά τους, αυτοτραυματίστηκαν και έκαναν θυσίες, ώστε να μην θρηνήσουν τον πολεμιστή σαν γυναίκες, αλλά σαν πολεμιστές.

Κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται ο τάφος του. Κανείς δεν ξέρει αν όντως πέθανε έτσι. Αλλά η ιστορία του Αττίλα θα μείνει για πάντα ως μια από τις πιο παράξενες αντιστροφές στην παγκόσμια Ιστορία: να είσαι ο φόβος της Ευρώπης και να πεθάνεις, όχι από βέλος, αλλά από τη μύτη σου.