Ήταν Σουλτάνος αλλά κυβέρνησε μόνο η μητέρα του. Την έπνιξαν με τις κουρτίνες
Στο χαρέμι της Αυτοκρατορίας, μία γιαγιά και μία νύφη πάλεψαν για την εξουσία. Μόνο η μία έζησε.
Ήταν μόλις έξι χρονών όταν τον κάθισαν στον θρόνο της πιο ισχυρής μουσουλμανικής αυτοκρατορίας του πλανήτη. Ο Μεχμέτ Δ΄ δεν καταλάβαινε καν τι σημαίνει «σουλτάνος». Δεν μιλούσε στις συσκέψεις, δεν υπέγραφε αποφάσεις, δεν γνώριζε καν ποιον πολεμούσε η Αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα, το μόνο του βασιλικό προσόν ήταν η μητέρα του.
Η Τουρχάν Χατιτζέ ήταν μια κοπέλα από την Ουκρανία που είχε αιχμαλωτιστεί σε επιδρομή και πουλήθηκε σκλάβα. Κατέληξε στο χαρέμι και γεννώντας τον διάδοχο κέρδισε θέση ισχύος. Όμως, υπήρχε ήδη μια γυναίκα που κυβερνούσε: η πεθερά της. Η Κιοσέμ Σουλτάνα, χήρα του Αχμέτ Α΄ και μητέρα τριών σουλτάνων, είχε εγκαθιδρύσει ένα άτυπο καθεστώς μητριαρχίας στην Αυλή. Ήταν η γυναίκα που μπορούσε να καθαιρέσει βασιλιά και να ορίσει άλλον στη θέση του.
Η Κιοσέμ κρατούσε στα χέρια της το κράτος. Έβαζε Μεγάλους Βεζίρηδες, υπέγραφε συνθήκες, μοίραζε αξιώματα και διέταζε εκτελέσεις. Ο μικρός Μεχμέτ δεν είχε καν λόγο. Όσοι τολμούσαν να αναφερθούν σε εκείνον, έπρεπε να μιλούν πρώτα με τη γιαγιά του. Οι φωνές που έλεγαν ότι η Κιοσέμ σκόπευε να καθαιρέσει τον εγγονό της και να τον αντικαταστήσει με άλλον της γιου έγιναν καθημερινές.
Η Τουρχάν, νεαρή, φιλόδοξη και με την εξουσία να της ξεγλιστρά μέσα από το παλάτι, αποφάσισε πως δεν είχε άλλη επιλογή. Μέσα στο σκοτάδι του χαρεμιού, κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς γινόταν. Αλλά το αποτέλεσμα έγινε γνωστό: η Κιοσέμ Σουλτάνα δολοφονήθηκε από ευνούχους, στραγγαλισμένη με τις ίδιες τις κουρτίνες της. Ήταν 61 ετών.
Η Αυτοκρατορία δεν πένθησε. Κανείς δεν είπε δημόσια τι ακριβώς έγινε. Η εξουσία πέρασε πλέον στη μητέρα του Σουλτάνου. Ο Μεχμέτ Δ΄ έμεινε σιωπηλός. Δεν αντέδρασε. Δεν αναφέρθηκε ποτέ στην Κιοσέμ. Κυβέρνησε 39 χρόνια, αλλά ποτέ δεν ξέχασε ότι έζησε παιδί μέσα σε ένα παλάτι που σκότωνε τις γιαγιάδες του.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
