Ήταν ξυλουργός αλλά ποτέ δε ζητούσε χρήματα για φέρετρα

Ο Άγιος Παΐσιος, μια από τις πιο σεβαστές μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας, πέρασε τη ζωή του σε ταπεινότητα, αυταπάρνηση και προσφορά. Ανάμεσα στις πολλές του αρετές, ξεχώριζε για τη βαθιά του αγάπη προς τον συνάνθρωπο, που εκφραζόταν μέσα από μικρές, αλλά βαθιά συμβολικές πράξεις. Μια από αυτές ήταν η άρνησή του να δεχθεί χρήματα όταν κατασκεύαζε φέρετρα ως ξυλουργός. Για εκείνον, η τελευταία κατοικία ενός ανθρώπου δεν έπρεπε να είναι εμπόρευμα, αλλά μια δωρεά αγάπης και συμπόνιας.

Γεννημένος το 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, ο Παΐσιος έζησε την προσφυγιά από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα, όπου εκείνος μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον λιτότητας, αλλά και βαθιάς πίστης. Από μικρός έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς την πνευματική ζωή, ενώ η καλοσύνη του ξεχώριζε ανάμεσα στους συνομηλίκους του. Ωστόσο, πριν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο μοναχισμό, εργάστηκε ως ξυλουργός, μια τέχνη που αξιοποίησε αργότερα στο Άγιον Όρος.

Ο Παΐσιος δεν μπορούσε να δεχθεί ότι οι φτωχοί άνθρωποι, που έχαναν τους αγαπημένους τους, έπρεπε να πληρώσουν για ένα φέρετρο. Έτσι, όποτε του το ζητούσαν, το κατασκεύαζε δωρεάν. Η πράξη του αυτή δεν ήταν απλώς μια ένδειξη καλοσύνης, αλλά ένας τρόπος να δείξει ότι ο θάνατος δεν πρέπει να συνοδεύεται από βάρη και έξοδα. Ήταν ένας ύστατος σεβασμός προς τον εκλιπόντα και μια ανακούφιση για τους πενθούντες.

Μετά τη στρατιωτική του θητεία, όπου υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό. Εισήλθε στο Άγιον Όρος και ξεκίνησε τον ασκητικό του βίο, ακολουθώντας έναν δρόμο σκληρής νηστείας, προσευχής και αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Έζησε σε σκήτες και μοναστήρια, συχνά απομονωμένος, πάντα όμως πρόθυμος να προσφέρει λόγο παρηγοριάς σε όσους τον επισκέπτονταν.

Η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα και άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, ακόμα και από το εξωτερικό, τον επισκέπτονταν για συμβουλές και πνευματική καθοδήγηση. Ο ίδιος, παρά την αναγνώριση που έλαβε, παρέμεινε ταπεινός. Συχνά έλεγε ότι δεν είχε καμία ιδιαίτερη αξία, απλώς προσπαθούσε να βοηθήσει όσο μπορούσε.

Ο Άγιος Παΐσιος κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια πνευματική κληρονομιά. Η αγιοκατάταξή του το 2015 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο επιβεβαίωσε αυτό που οι πιστοί γνώριζαν ήδη: ότι ήταν ένας σύγχρονος άγιος, ένας άνθρωπος που έζησε με απόλυτη αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπ