Ο μουσικός θρύλος που έσκαψε τον τάφο του αδερφού του με γυμνά χέρια και ξυπόλυτο

Ήταν μόλις 12 ετών όταν βρέθηκε πάνω από έναν τάφο που δεν έπρεπε να υπάρχει. Ο Johnny Cash είδε τον μεγαλύτερο αδερφό του, Jack, να πεθαίνει αργά και βασανιστικά, μετά από τραυματισμό σε πριονιστήριο. Εκείνο το πρωί, η μητέρα τους είχε παρακαλέσει τον Jack να μην πάει για δουλειά. Του είχε πει ότι είχε ένα κακό προαίσθημα. Ο Jack της χαμογέλασε και απάντησε πως, αν πεθάνει, θα πάει στον Παράδεισο.

Ο Jack Dempsey Cash, 14 χρονών, τραυματίστηκε σοβαρά από περιστροφικό πριόνι ενώ έκοβε ξύλα σε εργαστήριο, στις 12 Μαΐου 1944. Το πριόνι του άνοιξε την κοιλιά και έφτασε μέχρι τα πλευρά του. Πάλεψε για τη ζωή του επί οκτώ μέρες. Ήταν ξύπνιος, πονούσε και κάποια στιγμή είπε ότι έβλεπε αγγέλους να τον περιμένουν. Όταν τελικά ξεψύχησε, ο μικρός Johnny ένιωσε να πεθαίνει κάτι μέσα του για πάντα.

Στην κηδεία, ο Johnny βρέθηκε στο νεκροταφείο του Dyess στην Αρκάνσας πολύ πριν την τελετή. Το πόδι του ήταν πρησμένο, επειδή είχε πατήσει ένα σκουριασμένο καρφί. Ήταν ξυπόλυτος και κουβαλούσε ένα φτυάρι. Άρχισε να βοηθά να ανοίξουν τον λάκκο για τον αδερφό του. Τα ρούχα του λέγεται πως είχαν γεμίσει χώμα και ιδρώτα. Δεν έκλαιγε, αλλά κάθε του κίνηση ήταν σαν κραυγή. Ο Jack ήταν το πρότυπό του. Ήθελε να του μοιάσει σε όλα.

Ο πατέρας τους, ο Ray Cash, είχε μόλις φτάσει και αντίκρισε τον μικρό του γιο σκυμμένο πάνω από το χώμα. Δεν του είπε να σταματήσει. Ήξερε πως έπρεπε να το κάνει. Ο Johnny δεν του μίλησε, μόνο δούλευε. Πίστευε ότι, αν δεν μπορούσε να φέρει τον Jack πίσω, μπορούσε τουλάχιστον να τον συνοδεύσει όπως του άξιζε. Η σκηνή αυτή έμεινε ανεξίτηλη και καθόρισε τη μετέπειτα ζωή του.

Ο θάνατος του Jack τον στιγμάτισε βαθιά. Από ανέμελος και ονειροπόλος, ο Johnny έγινε πιο σιωπηλός, πιο σκοτεινός. Πάντα έλεγε πως εκείνος έπρεπε να είχε πεθάνει, όχι ο Jack. Ο αδερφός του ήταν το καλό παιδί, αυτός που πήγαινε στην εκκλησία, που αγαπούσε τους άλλους, που μιλούσε για τον Θεό. Ο Johnny αισθανόταν ότι έζησε με ενοχή. Αυτή η ενοχή έγινε μουσική, στίχος, στάση ζωής.

Σε αρκετές στιγμές της ζωής του, ο Johnny Cash επανερχόταν σε εκείνη τη μέρα. Έλεγε ότι άκουγε ακόμα τη φωνή του Jack. Σε συνεντεύξεις, ομολόγησε πως ο αδερφός του του μιλούσε στα όνειρά του και του έδειχνε τι ήταν σωστό. Στο τραγούδι του “Daddy Sang Bass” υπάρχει ο στίχος «Me and little brother will join right in there». Ήταν μια κρυφή υπόσχεση στον Jack. Ότι κάποτε θα ξανασυναντηθούν.

Η προσωπικότητα του Johnny Cash, ο γνωστός Man in Black, δεν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς εκείνη τη σκηνή στο νεκροταφείο. Δεν φορούσε μαύρα επειδή ήταν μοδάτο. Τα φορούσε επειδή πενθούσε. Επειδή εκείνος ο 12χρονος που έσκαβε έναν παιδικό τάφο, δεν έφυγε ποτέ. Έμεινε μέσα του για πάντα και τραγουδούσε χαμηλόφωνα κάθε φορά που ο κόσμος χειροκροτούσε.

Η ιστορία του Jack δεν είναι απλώς μια οικογενειακή τραγωδία. Είναι η αρχή ενός θρύλου που βγήκε μέσα από το χώμα. Ξυπόλυτος, με πρησμένο πόδι, γεμάτος τύψεις και αγάπη. Ο Johnny Cash έγινε ο μουσικός που τραγουδούσε για τους πληγωμένους, γιατί πρώτα έσκαψε με τα ίδια του τα χέρια τον πόνο. Και τον έθαψε εκεί, κάτω από το χώμα της παιδικής του ηλικίας.