Κανείς δεν ήξερε ότι η δότρια είχε καρκίνο. Τα όργανά της δόθηκαν σε 4 ασθενείς. Και οι 4 απέκτησαν καρκίνο. 3 πέθαναν.

Το 2007, μια 53χρονη γυναίκα στην Γερμανία πεθαίνει από εγκεφαλικό. Ο θάνατός της, όσο τραγικός κι αν ήταν, έφερε ελπίδα σε τέσσερις ασθενείς που βρίσκονταν σε αναμονή για μεταμόσχευση. Δύο νεφρά, ένα ήπαρ και ένας πνεύμονας πήγαν σε τέσσερα διαφορετικά άτομα, σε τέσσερα διαφορετικά νοσοκομεία. Όλοι τους πίστευαν πως τους είχε χαριστεί μια δεύτερη ζωή. Αλλά το δώρο είχε ένα κρυφό, θανατηφόρο τίμημα.

Η δότρια θεωρήθηκε κατάλληλη. Όλοι οι έλεγχοι έδειχναν πως ήταν υγιής. Κανένα ίχνος καρκίνου. Τα όργανα μεταμοσχεύθηκαν χωρίς καθυστέρηση. Οι λήπτες επέζησαν της εγχείρησης και άρχισαν να αναρρώνουν. Μέχρι που, λίγους μήνες μετά, οι γιατροί άρχισαν να βλέπουν το αδιανόητο: όλοι εμφάνισαν επιθετικό καρκίνο του μαστού.

Δεν υπήρχε οικογενειακή ιστορία. Δεν υπήρχαν δείκτες. Όλοι ήταν σε ανοσοκαταστολή λόγω των μεταμοσχεύσεων. Και τότε αποκαλύφθηκε η αλήθεια: η δότρια είχε καρκίνο. Έναν καρκίνο που δεν είχε διαγνωστεί ποτέ όσο ζούσε. Ήταν κρυμμένος, ίσως σε στάδιο μικρομεταστάσεων – αρκετά μικρές για να μην εντοπιστούν, αρκετά ζωντανές για να επιτεθούν όταν βρήκαν το περιβάλλον για να εξαπλωθούν.

Οι όγκοι στους λήπτες ταίριαζαν. Το DNA τους προερχόταν από τη δότρια. Δεν υπήρχε αμφιβολία. Ο καρκίνος είχε μεταδοθεί μέσω των μοσχευμάτων.

Τρεις από τους τέσσερις ασθενείς πέθαναν μέσα στα επόμενα χρόνια. Μόνο ένας επέζησε – μια γυναίκα που, μόλις έγινε γνωστό τι είχε συμβεί, υποβλήθηκε σε αφαίρεση του μοσχεύματος και σε έντονη χημειοθεραπεία. Έζησε γιατί το έμαθε έγκαιρα.

Η υπόθεση αυτή έγινε γνωστή μέσω δημοσίευσης στο American Journal of Transplantation και θεωρείται μία από τις πιο τραγικές και σπάνιες περιπτώσεις ιατρικής καταγραφής: η απίθανη μετάδοση καρκίνου μέσω δωρεάς οργάνων. Οι ειδικοί εκτιμούν πως τέτοια περιστατικά είναι εξαιρετικά σπάνια, με πιθανότητα μικρότερη του 0,05%. Κι όμως, συνέβη.

Η Ιατρική κοινότητα άλλαξε τα πρωτόκολλά της. Οι έλεγχοι έγιναν πιο αυστηροί. Μα για τους τέσσερις ανθρώπους που δέχτηκαν αυτό το «δώρο ζωής», η τραγική ειρωνεία γράφτηκε με όρους σχεδόν ποιητικούς: έζησαν χάρη σε έναν θάνατο. Και πέθαναν απ’ αυτόν.