Kαρφιά Ράμμου για το Alitheia Forum: «Η εξουσία δεν μπορεί να ορίζει τι είναι αληθές και τι δεν είναι»

Με ένα αιχμηρό και εμπεριστατωμένο σχόλιο που φέρει όλο το βάρος του θεσμικού του κύρους, ο Χρήστος Ράμμος αποδόμησε όλες τις «καθεστωτικές» ορέξεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη για φίμωση των πολιτών που εκφράστηκαν στο «Athens Alitheia Forum».

Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο φόρουμ, από υποτιθέμενο πολυσυλλεκτικό κάλεσμα των δημοκρατικών δυνάμεων για την υπεράσπιση της «αλήθειας», εξελίχθηκε τελικά σε ένα αναγγελτήριο κυβερνητικής προπαγάνδας όπου συζητήθηκαν διάφοροι αντιδημοκρατικοί τρόποι για να υπερισχύσει η φωνή του Μαξίμου ως μοναδική και αναμφισβήτητη «αλήθεια».

Ο Χρήστος Ράμμος ως διακεκριμένος δικαστικός, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, οπωσδήποτε διαθέτει πολύ ικανότερη γνώση για τα συνταγματικά περιθώρια της ενημέρωσης, απ’ ότι διαθέτει ο Παύλος Μαρινάκης και ο Κωστής Χατζηδάκης, των οποίων οι προτάσεις φλερτάρουν με ανελεύθερα καθεστώτα.

Ο συλλογισμός του Χρήστου Ράμμου ξεκινά από μια απλή παραδοχή που θεωρείται αυτονόητη σε κάθε πραγματική δημοκρατία: Εκείνος που εισπράττει κριτική δεν γίνεται να ορίζει τι είδους κριτική θα δέχεται, διότι έτσι παύει να υπάρχει πραγματική κριτική. Το ίδιο το δημοκρατικό αξίωμα της ελευθερίας του Τύπου, προϋποθέτει ότι μπορεί να ασκεί ελεύθερη κριτική στην εξουσία. Η έννοια της αλήθειας δεν μπορεί να πάρει μορφή κυβερνητικού θέσφατου και δεν μπορεί να καθορίζεται από ένα κέντρο αποφάσεων, ειδάλλως πορευόμαστε σε λογικές τύπου Όργουελ.

Συγκεκριμένα ο κ. Ράμμος έγραψε σε μια ανάρτησή του γεμάτη νόημα:  «Η εξουσία δεν μπορεί με τρόπο συνταγματικώς αποδεκτό να ορίσει ποια είναι τα αποδεκτά όρια της κριτικής αυτής, να ορίσει τι είναι αληθές και καλόπιστο και τι δεν είναι, τι είναι άξιο να αποτελέσει αντικείμενο ενημέρωσης και τι δεν είναι, διότι πράττοντας το περιστέλλει αυτόματα και ποινικοποιεί την κριτική που μπορεί να της ασκηθεί. Με άλλα λόγια ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται».

Συνεχίζοντας την ανάρτησή του ο κ. Ράμμος τονίζει ότι η φυσική άμυνα μιας δημοκρατίας απέναντι στην κακή δημοσιογραφία είναι να την αγνοούν οι πολίτες σύμφωνα με το προσωπικό φίλτρο σκέψης τους. Και όχι να θεωρείται ο λαός ως ανεγκέφαλη «μάζα» δίχως ικανή κρίση, που πρέπει να πατροναριστεί από την εξουσία για το τι είναι «καλό» και τι «κακό».

Συγκεκριμένα ο δικαστικός σημειώνει:

«Είναι προτιμότερες ακόμη και οι όποιες υπερβολές του Τύπου [όριο βέβαια η διαπιστωμένη συκοφαντική δυσφήμιση και η εξύβριση συγκεκριμένου προσώπου], παρά ένας Τύπος χαλιναγωγημένος και αυτολογοκρινόμενος. Ο πολίτης θα τιμωρήσει ο ίδιος τον ‘’κακό’’ Τύπο και ο πατερναλισμός επί των πολιτών, που δεν τους επιτρέπει να σκεφτούν οι ίδιοι και να ωριμάσουν ως πολίτες δεν είναι αποδεκτός σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, που σέβεται αυτό τον τελευταίο αυτό επιθετικό προσδιορισμό. Αυτονόητα και κοινότοπα, αλλά καλό είναι να τα θυμίζουμε κάθε τόσο».

Τόσο το timing των γραφόμενων του κ. Ράμμου, όσο και το ίδιο το περιεχόμενό τους, αποτελούν μια ξεκάθαρη υπενθύμιση ότι κανένα φόρουμ «Αλήθειας» δεν μπορεί να διεκδικεί οπισθοδρομικές «καινοτομίες» εις βάρος του συντάγματος, ιδιαίτερα όταν η ιστορία είναι γεμάτη από σκοτεινά παραδείγματα καθεστώτων που μονοπώλησαν την «αλήθεια».