Κάθε τραγούδι και μια ιστορία: «Της γερακίνας γιος»

Το τραγούδι «Της γερακίνας γιος» σε μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη και στίχους του Κώστα Βίρβου κυκλοφόρησε το 1975.

Περιλαμβάνονταν στο μεγάλο δίσκο του συνθέτη «Σκοπευτήριο» ενώ κυκλοφόρησε και σε μικρό δισκάκι 45 στροφών.

Το ερμήνευσε ο ίδιος ο Τσιτσάνης με την Λιζέτα Νικολάου στις διφωνίες.

Ο μύθος του «Της γερακίνας γιος» υπογραμμίστηκε και ανανεώθηκε χάρις την ανεπανάληπτη επανεκτέλεσή του από τον Στέλιο Καζαντζίδη το 1996 με την Πίτσα Παπαδοπούλου στις δεύτερες φωνές.

Ο λόγος στον στιχουργό Κώστα Βίρβο μέσα από το βιβλίο της ζωής του «Μια ζωή τραγούδια – Αυτοβιογραφία» (Εκδόσεις Ντέφι, 1985):

Με τον Βασίλη Τσιτσάνη φτιάξαμε «Το Σκοπευτήριο», που τα έξι τραγούδια του ήταν δικά μου. Εδώ πρέπει να πω ότι ο Τσιτσάνης δεν έβαζε κανενός στιχουργού το όνομα στους δίσκους εκτός από το δικό μου. Σ’ αυτόν τον τελευταίο δίσκο και τα έξι τραγούδια μου ήταν επώνυμα. Είχε επιτυχία ο δίσκος και είχε καιρό ο Βασίλης να κάνει επιτυχία με καινούργια τραγούδια…

…Ο Τσιτσάνης περιφρονούσε πολύ τους τραγουδιστές γιατί του είχανε κάνει πολλά καψόνια. Γι’ αυτό και στο τέλος αναγκάστηκε να μην τους δίνει τα τραγούδια του και να τα λέει αυτός. Γεγονός, που κατά τη γνώμη μου, ήταν σε βάρος της εμπορικής κυκλοφορίας του τραγουδιού, γιατί αλλιώς θα έλεγε ένα επικό τραγούδι, ένας επικός τραγουδιστής κι αλλιώς θα το ‘λεγε ο Τσιτσάνης. Φέρνω σαν παράδειγμα ένα δικό μας τελευταίο τραγούδι «Της Γερακίνας γιος», που ήταν στο δίσκο «Σκοπευτήριο» κι αναφερόταν στο ΕΑΤ – ΕΣΑ (ο Βίρβος είχε «φιλοξενηθεί» στα κρατητήρια). Του’λεγα «Βασίλη αυτό το τραγούδι είναι επικό, η μουσική που του έχεις βάλει είναι τρομερή. Άσε να το πει η Βίκυ Μοσχολιού». «Όχι», μου έλεγε, «αυτό το τραγούδι θα το πω εγώ. Δεν θα μπορέσει κανένας να το πει καλύτερα από μένα.