Κάτω απ’ τη μαρκίζα: Σε ποιο κτίριο της Αθήνας αναφέρεται το τραγούδι
Οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου προέκυψαν μέσα από ένα πραγματικό γεγονός…
Κάτω απ’ τη μαρκίζα
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού, 1977
Από το δίσκο «Η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδά Σπανό» με 12 καινούρια –τότε-τραγούδια, ένα κι ένα.
Η περίφημη Μαρκίζα που αναφέρει το τραγούδι ανήκει, σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου του Ελευθερίου, στο πάλαι ποτέ Ξενοδοχείο Παλλάδιον (πανέμορφο δημιούργημα του αρχιτέκτονα Παναγιώτη Ζίζηλα το 1915 ) και μετέπειτα στο Μetropolis που στεγαζόταν εκεί, Πανεπιστημίου 54 και Εμμανουήλ Μπενάκη γωνία.
Ο Ελευθερίου ανέφερε σχετικά (Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Χάρη Ποντίδα) μεταξύ άλλων:
«Κατ’ αρχήν να σας πω ότι ο στίχος γράφτηκε σε δύο φάσεις. Και αυτό γιατί μου είχε στείλει τη μουσική ο Γιάννης και είχα γράψει το πρώτο μέρος (Ό,τι από σένα τώρα έχει μείνει… μέχρι το… σε λάθος στάση θα κατεβείς) θεωρώντας ότι ήταν αρκετό. Μου το έστειλε όμως πίσω και μου είπε να το συμπληρώσω γιατί ήταν μικρό…
Εκείνη την εποχή διάβαζα ένα μυθιστόρημα ενός λογοτέχνη που έχει πεθάνει, του Γιάγκου Πιερίδη. Η ιστορία ήταν πολύ συγκινητική. Αφορούσε ένα ζευγάρι που είχε χωρίσει και έπειτα από χρόνια συναντήθηκαν μια βροχερή μέρα κάτω από μια μαρκίζα και σχεδόν δεν θυμούνταν ο ένας τον άλλο. Εν τω μεταξύ είχα κι εγώ μια εμπειρία με βροχή και μαρκίζα.
Μια απλή, καθημερινή στιγμή, που όμως μου είχε μείνει. Βροχή στην Αθήνα κι εγώ στην Πανεπιστημίου βρεγμένος μέχρι το κόκαλο, τρέχω κάτω από τη μαρκίζα του ξενοδοχείου, γωνία Πανεπιστημίου και Μπενάκη, και κοιτάζω τη βροχή. Αυτό ήταν. Η ανάμνηση της σκηνής της βροχής συνδέθηκε με τη σκηνή του βιβλίου κι ένα απόγευμα που είχα πιει λίγο παραπάνω – για να μην πω ότι ήμουν εντελώς μεθυσμένος – κάθισα και έγραψα…
Θυμάμαι και τη Μοσχολιού να το λέει στο στούντιο. Έκλεινε τα μάτια και τραγουδούσε, ταξίδευε…»
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
