Κάτω από την αίθουσα Τύπου του Λευκού Οίκου υπάρχει ακόμα μια πισίνα 50 ποδιών
Κάτω από τους δημοσιογράφους του Λευκού Οίκου υπάρχει ακόμα μια πισίνα 50 ποδιών. Την είχε φτιάξει ο Ρούσβελτ το 1933 και δεν καταστράφηκε ποτέ — απλώς την κάλυψαν.
Κάθε μέρα, οι δημοσιογράφοι μαζεύονται στην πιο εμβληματική αίθουσα ενημέρωσης στον κόσμο. Μικρόφωνα, κάμερες, σημειώσεις, ερωτήσεις που πέφτουν σαν ριπές. Κι όμως, κάτω από αυτό το σκηνικό, κάτω από τα παπούτσια του Λευκού Οίκου και τα φώτα της πολιτικής, υπάρχει κάτι εντελώς αναπάντεχο: μια πισίνα 50 ποδιών, χτισμένη σχεδόν έναν αιώνα πριν — και ακόμα εκεί.
Η πισίνα χτίστηκε το 1933 για τον Franklin D. Roosevelt, τον 32ο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο Ρούσβελτ έπασχε από πολιομυελίτιδα και χρησιμοποιούσε το νερό για θεραπευτική άσκηση. Ήταν εσωτερική, βαθιά, φτιαγμένη με κεραμικά πλακάκια, και βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο Οβάλ Γραφείο. Ο Τύπος της εποχής μιλούσε για “το μπάνιο του Προέδρου”, αλλά κανείς δεν φανταζόταν ότι κάποτε η πισίνα θα συνέχιζε να υπάρχει… κρυμμένη.
Το 1970, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον, ο χώρος μετατράπηκε στην Press Briefing Room — τη σημερινή αίθουσα ενημέρωσης του Λευκού Οίκου. Η πισίνα δεν κατεδαφίστηκε, δεν καλύφθηκε με μπετόν. Απλώς έβαλαν ένα πάτωμα από πάνω της, και έστησαν μικρόφωνα και καθίσματα.
Από κάτω, τα πλακάκια παραμένουν. Ο σωλήνας εκκένωσης υπάρχει. Τα τοιχώματα, άθικτα. Είναι μια σκιώδης κατασκευή κάτω από το φως των τηλεοπτικών καμερών. Κάθε φορά που βλέπεις έναν εκπρόσωπο Τύπου να απαντά σε ερωτήσεις με πάγο στο βλέμμα, να ξέρεις: από κάτω του, υπάρχει μια αόρατη πισίνα γεμάτη ιστορία.
Μέσα στα χρόνια, πολλοί υπάλληλοι του Λευκού Οίκου έχουν αστειευτεί για το τι υπάρχει κάτω από την αίθουσα. Μερικοί έχουν κατέβει. Άλλοι λένε πως μπορεί κάποτε να την ξανανοίξουν. Κανείς όμως δεν έχει αγγίξει αυτό το κομμάτι του Λευκού Οίκου — ένα κρυμμένο υδάτινο παρελθόν, κάτω από την πολιτική επιφάνεια.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
