Εθνομάρτυρες!

Εθνομάρτυρες: Υπήρξαν στιγμές, που η Ελλάδα μας, βρέθηκε σε κίνδυνο και όλα φάνταζαν δυσοίωνα. Σε αυτές τις στιγμές, πάντα εμφανίζονταν γενναίοι και αγνοί Έλληνες, που φλογιζόταν η ψυχή τους από τις αιώνιες αξίες του Ελληνισμού: το Χριστό 1 και την Ελλάδα. Υπερασπίστηκαν ανιδιοτελώς την Πατρίδα 2 και αντιστάθηκαν δίχως φόβο στους εχθρούς της. Δεν υπολόγισαν τίποτε. Ούτε τα εγκόσμια, ούτε καν τον εαυτό τους.

Κάποιοι από αυτούς, πέσαν στα πεδία των μαχών για εθνικοαπελευθερωτικούς ή αμυντικούς αγώνες. Άλλους δε, οι εχθροί, εσωτερικοί (προδότες) ή εξωτερικοί, δεν άντεχαν να τους βλέπουν να μάχονται, γι’ αυτά τα ύψιστα ιδανικά και τους πολέμησαν. Ήταν εμπόδια στα ανθελληνικά σχέδιά τους. Γι’ αυτό στην αρχή προσπάθησαν να τους καθυποτάξουν με δελεαστικές προτάσεις, αλλά εκείνοι δεν λύγισαν.

Τους απείλησαν, αλλά μάταια. Τους υπέβαλλαν σε μαρτύρια, αλλά εκείνοι έμειναν ακλόνητοι σαν βράχοι, σαν ατσάλι. Στο τέλος τους σκότωσαν. Τότε ήταν, που νόμισαν ότι είχαν απαλλαγεί από αυτούς, ότι τους είχαν νικήσει και θα ήταν ανενόχλητοι πλέον στα σχέδιά τους. Όχι όμως! Δεν ήταν έτσι! Όσοι χάνουν τη εγκόσμια ζωή τους για το Χριστό και την Ελλάδα, δεν νικιούνται ποτέ . πολύ δε περισσότερο δεν πεθαίνουν ποτέ. «Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται». Δεν τους σκοτώνουν, άθελά τους, τους εξασφαλίζουν την αθανασία.

Έναν σκοτώνουν, χίλιοι φυτρώνουν!

Από το παράδειγμά, όλων αυτών, εμπνεύστηκαν και εμπνέονται μέχρι και σήμερα, και όλοι μαζί δοξάζουν και εξυψώνουν την ΕΛΛΑΔΑ μας.

Γι’ αυτό ο κάθε εθνομάρτυρας, καθένας που έπεσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, γνωστός και άγνωστος, επώνυμος και ανώνυμος, επιφανής και αφανής, όποιος και να ναι, αξίζει να υμνείται, να τιμάται και να δοξάζεται πάντα, από όλους τους Έλληνες.

Εθνομάρτυρες

«Χριστό1 και Ελλάδα» ομολογήσατε,
του Έθνους μας μάρτυρες, άξια αναδειχτήκατε.
Γι’ αυτά πολεμήσατε, γι’ αυτά αγωνιστήκατε.
Άξιοι αυτών των αξιών βρεθήκατε.

***
Πατρίδος εχθρούς δεν φοβηθήκατε.
Ποτέ δεν παραδώσατε, δεν υποταχτήκατε.
Μέχρι θανάτου σεις την υπερασπιστήκατε
και μες τη μάχη γενναία θυσιαστήκατε.
***

«Χριστός κι Ελλάδα» ήταν το σύνθημά σας,
διάχυτο στη ζωή, στο φρόνημά σας.
Τη ψυχή σας φλόγιζε, ανύψωνε το ήθος,
η θυσία σας υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

***
Δελεαστικές προτάσεις απορρίψατε,
χίλιους κινδύνους, απειλές αψηφήσατε.
Τον εαυτό σας, τα εγκόσμια δε νοιαστήκατε,
για το Χριστό1 και τη Πατρίδα2 μαρτυρήσατε.

***
Θυσία με καρτερία υποστήκατε.
Μαζί σας Μόνη Ελπίδα το Θεό3 είχατε,
γι’ αυτό στο καμίνι του πόνου δε σκιαχτήκατε,
ώσπου την ύστατη πνοή σας αφήκατε.

***
«Χριστός κι Ελλάδα» ήταν το σύνθημά σας…

***
Λέγαν πως σας σκοτώσαν, μα γελάστηκαν.
Σπόροι εσείς, που βαθιά στη γη εθάφτηκαν,
που μια ημέρα θε πλούσια να καρπίσουνε,
τη λευτεριά στην Ελλάδα θ’ αναστήσουνε.

***
Τα ιδανικά και τις αξίες σας, τιμήσατε.
Γι’ αυτά την αυτοθυσία προτιμήσατε!
Τις αδυναμίες, τις δειλίες ξεπεράσατε.
Ένδοξα στην αθανασία πια περάσατε!

***
Σε κάθ’ εθνομάρτυρα, επιφανή κι αφανή
Δόξα μεγάλη αξίζει και τιμή!

***
Χαίρετε άξιοι όλοι σεις παίδες Ελλήνων!
Χαίρετε άξιοι όλοι σεις παιάνων και ύμνων!
Χαίρετε της Ελλάδος μας φωτοφόροι!
Χαίρετε των αγώνων οι σημαιοφόροι!

***
«Χριστός κι Ελλάδα» ήταν το σύνθημά σας…

***
Υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

Αφιερώνεται σ’ όλους τους Εθνομάρτυρες, που έπεσαν υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

1. «Οι Έλληνες, ηνωμένοι δια της εις Χριστόν και εις την Αγίαν του Εκκλησίαν σταθεράς πίστεώς
των…, υποστάντες την οθωμανικήν δυναστείαν, υπό μόνην την σκέπην της Εκκλησίας των
διεσώθησαν» Ιωάννης Καποδίστριας

2. «Όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε, πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος» Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης

3. «Εάν δεν φυλάξη ο Θεός τον άνθρωπον, τα έργα του είναι άνεμος και φεύγουν κούφια» Άγιος
Εφραίμ ο Αριζονίτης