Φώναξε στον κόσμο για όσα έχεις στη καρδιά σου, κι όποιος θέλει ας ακούσει!

Υπάρχουν πράγματα κρυμμένα πίσω από το πολύβουο καταπέτασμα αυτού του «παρόντος αιώνος, του απατεώνος», που ελάχιστες ψυχές παρατηρούν. Και όσες τα παρατηρούν, τα φυλάνε κρυφά σαν πολύτιμα φυλακτά μέσα στις καρδιές τους.

Και όσοι κουβαλούν αυτά τα θησαυρίσματα εντός τους, πολλές φορές διστάζουν να τα φανερώσουν, μήπως και τους χαρακτηρίσει ο κόσμος σαν αιθεροβάμονες, ονειροπαρμένους. Σαν ανθρώπους που χάνουν την ώρα τους με ανούσια πράγματα, που δεν συμβαδίζουν με τον «εκσυγχρονισμένο» αιώνα μας.

Αυτοί οι «περίεργοι» αντιμετωπίζονται σαν ξένοι και παράταιροι για την εποχή μας, που προστάζει να είναι οι άνθρωποι προσκολλημένοι σε χειροπιαστά πράγματα, στη καριέρα, στη δόξα, στην αυτοπροβολή και πάνω απ’ όλα στον πλούτο, στα λεφτά.

Παντού τα λεφτά!

Το ακούμε παντού γύρω μας, το ζούμε καθημερινά. Από τις μεγαλουπόλεις μέχρι και τα πιο απομακρυσμένα χωριά, ο μαμωνάς έχει επιβάλει την κυριαρχία του παντού. Ο καθένας στην κοινωνία «ζυγίζεται» και κρίνεται σύμφωνα μόνο, με το βάρος του σε χρυσάφι. Πρώτα νοιάζονται για την οικονομική επιφάνεια, ύστερα για το «όνομα» στην κοινωνία – την βιτρίνα, και αν μείνει κανένα ψίχουλο θα πάει στα της ψυχής, και αυτό όχι πάντα.

Που να μείνει χώρος σε έναν τέτοιο κόσμο για όσους φροντίζουν το πνεύμα; Πώς να ταιριάξουν σε αυτό το χωματένιο μωσαϊκό; Που να βρει ανάπαυση η αιώνια ψυχή μέσα στην απατηλότητα της ύλης;

Δεν ασχολείσαι μόνο με την ύλη και το χρήμα; Ειρωνεία θα λάβεις. Κατάκριση θα λάβεις. Αργόσχολο θα σε πουν, χασομέρη θα σε πουν, αγγελοκρουσμένο θα σε πουν. Μπας και πνίξουν εντελώς τον απόηχο μιας αδύναμης φωνής μέσα τους, που ουρλιάζει πως κάτι δεν πάει καλά με τους ίδιους.

Και αν τύχει και ανοίξεις το στόμα και μιλήσεις για τα αιώνια θησαυρίσματα που βρήκες;  Που δεν έχουν καμία σχέση με τις συγκινήσεις που προσφέρει ο σημερινός κόσμος και ο «κοσμοκράτορας» που τον κυβερνά; Και αν τολμήσεις να μιλήσεις για πίστη Ορθόδοξη; Για Εσταυρωμένη Αγάπη; Για αιώνια ζωή;

Εκεί είναι που θα σε πουν βλαμμένο, φαντασμένο, ακόμα και «σκοταδιστή», επειδή τολμάς να μιλάς για το Αληθινό Φως του Κόσμου.

Δεν πειράζει όμως. Ας λένε. Έτσι μιλούσαν πάντα. Στα βάθη της ιστορίας, από τότε που γεννήθηκαν οι κοινωνίες. Έτσι και χειρότερα μίλησαν στον ίδιο τον Χριστό, τον Θεάνθρωπο, σε εσένα δεν θα μιλήσουν; Και πόσο μάλλον σήμερα που -όσο ποτέ άλλοτε- το κακό ονομάζεται καλό και το καλό κακό.

Άνοιξε το στόμα σου να μιλήσεις γι’ αυτά που κουβαλάς μέσα σου. Να τα μοιραστείς. Δεν ανήκουν μόνο σε εσένα. Και άσε τους να σε προσβάλλουν και να σε μειώνουν. Κοίτα να το συνηθίσεις, έτσι είναι τα πράγματα. Αν δεν έχεις μέσα σου ρίζα εγωισμού και αν βασίζεις όλες τις ελπίδες σου στον Θεό, στο κενό θα πέφτουν οι κατηγόριες.

Φώναξε γι’ αυτά που έχεις στην καρδιά σου και όποιος θέλει, ας ανοίξει τα αυτιά του. Εσύ το χρέος σου θα το έχεις κάνει…