Lockdown: Ζήτημα επιβίωσης για τους μουσικούς–Κραυγές αγωνίας

Lockdown: Με το άγχος της επιβίωσης ζουν εδώ και μήνες οι μουσικοί, που εργάζονται σε καταστήματα εστίασης, τα οποία έχουν κλείσει δύο φορές έως τώρα, λόγω της πανδημίας.

Lockdown: Πρόκειται για έναν ακόμη κλάδο που πλήττεται σφοδρά από την κρίση του κορονοϊού, που σαρώνει και τη χώρα μας από τον περασμένο Μάρτιο, οδηγώντας χιλιάδες ανθρώπους στον “πάγο” των αναστολών συμβάσεων ή ακόμη και εκτός αγοράς εργασίας. Δίνοντας τη δική τους προσωπική μάχη, δεν είναι λίγοι αυτοί οι μουσικοί που έχουν αναγκαστεί να αλλάξουν ακόμη και επάγγελμα προκειμένου να καταφέρουν να βγάλουν τον μήνα και να πληρώσουν τους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις τους, που εξακολουθούν να “τρέχουν”.

Το πλήγμα στον κλάδο ξεκίνησε με το πρώτο κύμα της πανδημίας, όταν επιβλήθηκε η πρώτη καραντίνα σε μία προσπάθεια να περιοριστεί η μετάδοση του κορονοϊού και επέστρεψε το φθινόπωρο με την έλευση του δεύτερου κύματος και το δεύτερο lockdown, που σήμανε και νέο “λουκέτο” στα καταστήματα εστίασης.

Το μέλλον αβέβαιο, καθώς ακόμη κι όταν αρθεί το lockdown, παραμένει αδιευκρίνιστο το πότε και υπό ποιες συνθήκες θα επαναλειτουργήσουν τα καταστήματα εστίασης και πόσα απ’ αυτά θα καταφέρουν τελικά να ανοίξουν. Το enikos.gr μίλησε με τρεις νέους ανθρώπους, επαγγελματίες μουσικούς, που εργάζονται σε σχετικά μικρές επιχειρήσεις, τα “μαγαζιά της γειτονιάς”, ομορφαίνοντας με τις μουσικές και τις φωνές τους τις βραδιές μας. Η αγωνία τους για το “αύριο” είναι έκδηλη, όπως και ο θυμός τους γιατί νιώθουν εγκατάλειψη από την Πολιτεία, που όπως λένε δεν τους έχει στηρίξει ουσιαστικά όλο αυτό το διάστημα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Σχέδιο «Ελευθερία»: Ποιοι θα τα κάνουν πρώτοι τα εμβόλια στην Ελλάδα

«Τραγική η κατάσταση των μουσικών»

«Η κατάσταση των μουσικών από την πρώτη καραντίνα έως και σήμερα είναι ‘τραγική’. Βιώνουμε τον πλήρη εξευτελισμό της τέχνης, γενικά των τεχνών”, αναφέρει ο Ανδρέας Παππάς. Όπως υπογραμμίζει, “από την στιγμή που η εστίαση κατεβάζει ρολά, ο μουσικός έρχεται στην δύσκολη θέση να ψάξει να βρει εισόδημα κάπου αλλού, σε δουλειές που δεν έχει ξανακάνει και πολύ πιθανόν να μην μπορεί να κάνει αποτελεσματικά. Η ιδιότητα του μουσικού δεν έχει πλέον υπόσταση».

Σε αυτό το πλαίσιο, τονίζει πως: «το κράτος δίνοντας δύο επιδόματα (μπορεί και ένα, ίσως και κανένα σε κάποιους μουσικούς) από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο υποτιμάει τις τέχνες και τον πολιτισμό. Θα έπρεπε τα επιδόματα να είναι περισσότερα έτσι ώστε να μπορούμε να βγάλουμε ‘τα προς το ζην».

Αναφερόμενος στο μέλλον των μουσικών, «κάθε μέρα γίνεται όλο πιο αβέβαιο», τονίζει, καθώς «πολλοί χώροι καθημερινά κλείνουν γιατί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Οι μουσικοί είναι τόσοι πολλοί και η “πίτα” όσο πάει γίνεται μικρότερη».

Χαρακτηρίζει δε, «παράλογη» την απόφαση οι τραγουδιστές να μην χρησιμοποιούν μικροφωνική στους χώρους εστίασης, λέγοντας ότι «στο τέλος θα μας κάνουν να ‘σιχαθούμε’ την δουλειά μας γιατί θα πρέπει να δίνουμε τα λεφτά μας στους φωνίατρους».