Ο αδερφός του Γιάννη Καλλιάνου τα λέει έξω απ’ τα δόντια: «Δεν υπάρχει ΕΣΥ, έχουν καταλυθεί τα πάντα – Ο Α.Γεωργιάδης δεν ξέρει τι του γίνεται»

Μπορεί μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Γιάννης Καλλιάνος (λόγω της θέσης του) να αποφεύγει να μιλήσει για το γενικότερο χάλι του ΕΣΥ, αλλά αυτό δεν ισχύει καθόλου για τον αδερφό του, Χρήστο Καλλιάνο, που δεν βρίσκει κανένα λόγο να μασήσει τα λόγια του.

Την ώρα που ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, προσπαθεί να αποτινάξει τις ευθύνες για έναν ακόμα θάνατο που οφείλεται στην κατάρρευση της δημόσιας υγείας, ο Χρήστος Καλλιάνος, γιατρός καρδιολόγος στο επάγγελμα, έκανε λόγο για ολική κατάρρευση του ΕΣΥ και προκάλεσε οποιονδήποτε υποστηρίζει το αντίθετο να έρθει να το αντικρούσει.

«Δεν υπάρχει δημόσιο σύστημα υγείας, έχουν καταλυθεί τα πάντα. Και αν ο υπουργός ή ο πρωθυπουργός ευαγγελίζονται κάτι άλλο ας έρθουν να μου το πουν τετ α τετ. Τους προκαλώ με τις γνώσεις και το ήθος που έχω», είπε ο Χρήστος Καλλιάνος εμφανιζόμενος στον Alpha.

Όσον αφορά το ξέπλυμα που επιχειρεί να κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στις ευθύνες του, ο κ. Καλλιάνος ήταν καταπέλτης:

«Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν ξέρει τι του γίνεται. Δεν ήταν μπροστά σε όλες αυτές τις σκηνές. Δεν είναι γιατρός. Ήταν πρώην πωλητής βιβλίων και φιλόλογος. Αν θέλει να μιλήσουμε για ιατρική δεν μπορούμε λοιπόν, έχουμε άλλα αντικείμενα. Ούτε για πολιτική μπορούμε, γιατί εμείς δεν λέμε ψέματα. Οπότε δεν μπορώ να μιλήσω με αυτό τον κύριο καθόλου», είπε.

Ο αδερφός του βουλευτή υποστήριξε ότι η διασωλήνωση έγινε για προσχηματικούς λόγους επειδή ο 79χρονος ήταν πατέρας βουλευτή, σημειώνοντας ότι ουδέποτε ζήτησε την τοποθέτηση του πατέρα του σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, αλλά σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας.

«Δεν αποφάσιζε ο καθηγητής να τον βάλει στην πλατφόρμα της μονάδας, να μας δώσει αυτή την ελπίδα. Δεν ήθελα να πάει στην πλατφόρμα ο πατέρας μου και να πεθάνει ένα παιδί 20 χρονών. Δεν ζήτησα ποτέ ΜΕΘ, ζήτησα ΜΑΦ. Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας δηλαδή σε κάποιο νοσοκομείο που έχουν. Τον στεγνώνανε συνέχεια με αιμοκαθάρσεις» είπε.

Ο κ. Καλλιάνος αναφέρθηκε στον τρόπο θανάτου του πατέρα του: «Πέθανε αβοήθητος με το αίσθημα της πνιγμονής και της δύσπνοιας και αυτό το αίσθημα του επικείμενου θανάτου επί πέντε μέρες. Έγινε αδύναμη η καρδιά του και η διασωλήνωση έγινε για το θεαθήναι. Ο καθηγητής αρνιόταν τα πάντα. Ήταν πάρα πολύ αλαζόνας απέναντί μου, δεν με αντιμετώπισε σαν συνάδελφο. Ένιωθα ηλίθιος όταν του μιλούσα. Μπορεί τεχνικά να του έκανε τον ακρωτηριασμό αλλά μέχρι εκεί. Ξέρω πως δουλεύει το υποτιθέμενο σύστημα. Δεν δούλεψε τίποτα στον μπαμπά μου και δεν είναι ο πρώτος που φεύγει έτσι άδικα».

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι «οι γιατροί δεν έκαναν ό,τι όφειλαν και ό,τι έπρεπε να κάνουν για να του δώσουν το μάξιμουμ των πιθανοτήτων. Αν γίνονταν οι διαγνώσεις πρώιμα, ο μπαμπάς μου μπορεί να ζούσε τώρα. Δεν έγινε όμως τίποτα από αυτά που έπρεπε να γίνουν. Ζούμε σε μια χώρα που έχουν καταλυθεί τα πάντα. Η αποσύνθεση και η κατάλυση κάθε μέρα γεωμετρικά αυξάνονται. Δεν είναι κράτος πρόνοιας αυτό να μπορέσει να υποστηρίξει ανθρώπους να ζήσουν».

Ο Χρήστος Καλλιάνος είπε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν μπορεί να είναι μόνο κάποια ιατρικά λάθη που προκάλεσαν τον θάνατο του πατέρα του. Το πρόβλημα είναι πολύ γενικότερο και έχει να κάνει με την υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση, την απαξίωση και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας. Τα δύο αδέρφια προφανώς και θα μπορούσαν να πάνε τον πατέρα τους σε κάποιο ιδιωτικό νοσοκομείο, αλλά επέλεξαν να εμπιστευτούν το δημόσιο που όντως διαθέτει ακόμα πανάξιους γιατρούς. Ίσως εμπιστεύτηκαν και τα λόγια ενός Άδωνι Γεωργιάδη που συνεχώς δίνει συγχαρητήρια στον εαυτό του για την κατάσταση του ΕΣΥ, περιγράφοντας μια πραγματικότητα της φαντασίας του.

Το αποτέλεσμα μένει ίδιο και δεν αλλάζει. Ο 79χρονος πέθανε σε ένα διαλυμένο σύστημα υγείας που οι ΜΕΘ είναι πολύ λιγότερες από αυτές που απαιτούν οι ανάγκες των πολιτών. Και αν ο πατέρας ενός βουλευτή πεθαίνει με έναν τέτοιο τρόπο, αυτό που ζουν οι απλοί πολίτες δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφτεί. Και αυτό φαίνεται από τα εκατοντάδες σχόλια στο διαδίκτυο, από πολίτες που μαρτυρούν ότι κι εκείνοι έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα για το τίποτα, και φυσικά δεν είχαν βήμα να το καταγγείλουν πουθενά. Το μόνο που κρατάει ακόμα σε μια υποτυπώδη λειτουργεία το ΕΣΥ είναι η ευσυνειδησία γιατρών και νοσηλευτών που παλεύουν να κρατήσουν όρθιο το σύστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση τους τραβά συνεχώς το χαλί κάτω απ’ τα πόδια…