Πώς δημιουργήθηκε το «Χαμόγελο του παιδιού»

Το Χαμόγελο του παιδιού. Εύκολο να το λέμε. Δύσκολο να το πράξουμε. Ακόμη και ο άνθρωπος που μοχθεί γι’ αυτό, ο Κώστας Γιαννόπουλος γνωρίζει πόσες αντιξοότητες έχει το εγχείρημά του.

Η αλήθεια είναι πως το «Χαμόγελο του παιδιού», η τελευταία επιθυμία του ενός από τους δύο γιους του, ο οποίος χάθηκε τόσο νωρίς, έγινε πραγματικότητα.

Και αποτελεί μία από τις προσπάθειες που πρέπει όχι μόνο να αναδεικνύονται, αλλά και να στηρίζονται. Από τα ΜΜΕ, τους πολιτικούς, τον κόσμο. Από όλους!

Με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας.

Ο Κ.Γιαννόπουλος έδωσε μία μεγάλη συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα, όπου μίλησε γι’ αυτά τα 24 χρόνια προσπάθειας.

Και σε αυτή είπε πολλά. Κάποια από αυτά θα σας γεμίσουν με αισιοδοξία. Κάποια μπορεί να σας κάνουν να… δαγκωθείτε. Και να ψελλίσετε «που ζούμε;».

«Ολοι ξέρουμε, συζητάμε για αυτά τα παιδιά στο δρόμο που τους λείπει το χαμόγελο. Τους λείπει το χαμόγελο γιατί δεν έχουν λεφτά, δεν έχουν παιχνίδια, δεν έχουν φαΐ, και μερικά δεν έχουν γονείς. Σκεφτείτε λοιπόν να αφήσετε τα λόγια, ας ενωθούμε κι ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά: αλβανάκια, άσπρα, μαύρα, όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο. Αυτός ο σύλλογος θα λέγεται “ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ”. Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε, αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε.

Ανδρέας Γιαννόπουλος 9 Νοεμβρίου 1995»

Αυτό ζήτησε ο μικρός Ανδρέας. Το σύμβολο για το «Χαμόγελο». Το ίδιο το χαμόγελο.

Με τον πατέρα του να αφήνει στην άκρη τα πάντα για να κάνει πραγματικότητα ένα σωματείο που έχει βοηθήσει πάρα πολλά παιδιά.

Υπολογίζεται πως τη γραμμή 1056 έχουν χρησιμοποιήσει 1.500.000 ανθρώπων! Ένας αριθμός… τρελός!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ – Το σκίτσο του Sportime (20/10)

Διαβάστε ένα απόσπασμα της συνέντευξης στο Πρώτο Θέμα:

«Διαχρονικά κανείς δεν μας στήριξε. Είχανε αγκυλώσεις. Οχι μόνο να μας στηρίξουν, αλλά αν μπορούσαν θα μας έκοβαν τα πόδια. Κακώς τα λέω όλα αυτά. Αν τα διαβάσουν κινδυνεύει το “Χαμόγελο του Παιδιού”. Ομως πρέπει να πω για την υποστήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, που μάλιστα ήταν προχθές σε μια εκδήλωση και μίλησε με θερμά λόγια. Μας ενισχύει ακόμα ο Ελληνας επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων Χρήστος Στυλιανίδης. Η Ευρωπαϊκή Ενωση μας εκτιμά και μας εμπιστεύεται. Από εκεί λαμβάνουμε βοήθεια από συγκεκριμένα προγράμματα που αφορούν στο μπούλινγκ, τις κακοποιήσεις και τις εξαφανίσεις. Το “Χαμόγελο” μαζί με αντίστοιχους φορείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι δύο πρώτες ευρωπαϊκές χώρες της γραμμής 11600».

-Τι ακριβώς περιλαμβάνουν αυτές οι υποδομές; «Πολυϊατρεία, κινητές μονάδες, ασθενοφόρα, τα πάντα. Κάποιοι από το ιατρικό προσωπικό είναι εθελοντές, κάποιοι είναι εργαζόμενοι. Ταυτόχρονα λειτουργούμε με τη βοήθεια εθελοντών, γι’ αυτό ανταποκρινόμαστε σε 24ωρη βάση».

-Πολλά απ’ αυτά δεν είναι τόσο γνωστά στο ευρύτερο κοινό… «Επειδή δεν “πουλάνε”, γι’ αυτό. Ας πούμε πόσοι γνωρίζουν για τις μονάδες εντατικής θεραπείας που εγκαθίστανται στο σπίτι του παιδιού; Μονάδες υποστηριγμένες από ψυχοθεραπευτές. Στα ίδια τα σπίτια των παιδιών. Μαζί με τις οικογένειές τους. Σε αυτά τα περιστατικά συνεργαζόμαστε με το Ιπποκράτειο και το Αριστοτέλειο. Μιλάμε για 190 παιδιά».

-Και τα ορφανά; «Δεν υπάρχουν ορφανά. Αυτά, ας τα πούμε “ορφανά”, που δεν είναι, πάσχουν από επιδημία φτώχειας. Επιμένω. Δεν υπάρχουν ορφανά παιδιά. Μόνο οι περιπτώσεις μικρών πλασμάτων που δεν μπορούν να ζήσουν με τους γονείς τους. Είτε από κακοποίηση είτε από αμέλεια. Τα φτωχά παιδιά μαζί με τις οικογένειές τους τα στηρίζουμε στα Σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας. Μαζί με τα παιδιά και την οικογένεια. Θεωρώ πως είναι απαράδεκτο και ποταπό να παίρνεις παιδιά που ζουν με φτωχές οικογένειες. Να τα παίρνεις από οικογένειες που νοιάζονται γι’ αυτά και που βρίσκουν καταφύγιο και ζεστασιά στην αγκαλιά των γονιών τους. Αλλο πράγμα φτώχεια και άλλο κακοποίηση και αμέλεια. Εμείς τους βοηθούμε με τρόφιμα, με ιατρικές διαδικασίες, με ψυχιάτρους. Συνολικά και ολιστικά».

-Δεν υπάρχουν έκτακτες περιπτώσεις; «Φυσικά υπάρχουν. Αν ένα παιδί μάς πάρει τηλέφωνο και αν κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητά, τότε και μόνο τότε στέλνουμε ειδική μονάδα και τότε σπάμε την εχεμύθεια. Πολλές φορές ξένοι άνθρωποι παίρνουν τηλέφωνο για να καταγγείλουν περιστατικά κακοποιημένων παιδιών».

-Κακοποιήσεις σεξουαλικές; «Και σεξουαλικές και σωματικές».

Διαβάστε το υπόλοιπο της συνέντευξης στην ιστοσελίδα του Πρώτου Θέματος.

Κάντε follow στο Sportime

Κάντε like στην σελίδα του Sportime στο Facebook

Ακολουθήστε το Sportime στο Instagram