Ρουβίκωνας: Νέα εισβολή στο δημαρχείο της Τήνου

Και δεύτερη εισβολή του Ρουβίκωνα σημειώθηκε την Πέμπτη το μεσημέρι, αυτή τη φορά στο δημαρχείο της Τήνου.

Μέλη της αντιεξουσιαστικής ομάδας, εισέβαλαν στο δημαρχείο της Τήνου ως ένδειξη διαμαρτυρίας και για το θάνατο των δύο υπαλλήλων του δήμου, έπειτα από το τροχαίο με το απορριμματοφόρο.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν στο κείμενό τους το οποίο αναρτήθηκε σε σελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, υπεύθυνος για το θάνατο των δύο ανδρών και τον τραυματισμό του τρίτου είναι ο δήμαρχος του νησιού, ενώ έκαναν λόγο για «εγκληματικές ελλείψεις» που παρατηρούνται στον Δήμο.

Δείτε ολόκληρο το κείμενο τους:

«Στις 30 Απριλίου, στην ποταμιά Τήνου, άλλο ένα κρατικό έγκλημα συνέβη. Τρεις εργάτες του Δήμου, έπειτα από πτώση του απορριμματοφόρου, έπεσαν από ύψος περίπου 100 μέτρων. Το αποτέλεσμα ήταν οι δύο από αυτούς να ανασυρθούν νεκροί και ο τρίτος να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Ντόπιοι έχουν αναφέρει ότι είχαν γίνει και παλαιότερα πολλές φορές παράπονα για την κατάσταση των απορριμματοφόρων, τα οποία όμως παράπονα είχαν μηδαμινό αντίκρισμα.

Από τη δική μας οπτική, την οπτική των εργαζομένων σε διαφόρους κλάδους τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: οι άνθρωποι της τάξης η οποία προσφέρει τα πάντα στις μικρές και μεγάλες κοινωνίες κινδυνεύουν από τις εγκληματικές ελλείψεις όπου το παράσιτο και Δήμαρχος Γιάννης Σιώτος φρόντισαν να υπάρχουν.

Ο ένας εκ των δύο νεκρών, μάλιστα, ήταν απλήρωτος από τον Ιούνιο του 2017. Εν ολίγοις, ένας εργάτης ο οποίος εργαζόταν επί ένα χρόνο απλήρωτος έχασε τη ζωή του εν ώρα εργασίας. Πραγματικά, δεν υπάρχει καλύτερη λέξη να περιγράψει κανείς άτομα σαν το συγκεκριμένο, αλλά και άτομα του δημοτικού συμβουλίου, από τη λέξη παράσιτο. Πλουτίζουν με αυξημένους μισθούς δίχως να προσφέρουν τίποτα το ουσιώδες στην τοπική κοινωνία. Η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι είναι η υποκρισία του δημοτικού συμβουλίου της Τήνου. 10 αποφάσεις λήφθηκαν μετά το συγκεκριμένο περιστατικό και όλες μηδαμινής ουσίας.

Κάποιος, λανθασμένα, θα περίμενε πως οι ηθικοί αυτουργοί της ταξικής δολοφονίας δύο οικογενειαρχών θα επιχειρούσαν έστω, να πράξουν κάτι το ουσιώδες. Οι μεσίστιες σημαίες, τα στεφάνια και τα συλληπητήρια είναι πρακτικά άχρηστα, ούτε τις οικογένειες των αδικοχαμένων θα ζήσουν, ούτε τους συναδέλφους τους θα προστατέψουν σε ανάλογες περιπτώσεις.

Στις σχέσεις εργασίας που επικρατούν για τους υπάλληλους δήμων διαφέρουν εν μέρει από αυτές που καλούνται να αντιμετωπίσουν και να συμμετάσχουν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Στην περίπτωση των πρώτων δεν υπάρχει συγκεκριμένο αφεντικό. Η ουσία του αφεντικού ( όπως συνηθίζει το κράτος να κάνει σε κάθε περίπτωση που υπάρχει κέρδος αλλά και ευθύνη) είναι διασπασμένη σε φορείς, διευθυντές, συμβούλια. Όμως η κεντρική εξουσία και οι όροι εκμετάλλευσης έχουν τεθεί από τους ανώτερους, δηλαδή το δημοτικό συμβούλιο και κυριότερα από το Δήμαρχο.

Για εμάς δεν είναι καθόλου δύσκολο να πάρουμε ένα πλοίο και να ξανάπαμε στην Τήνο. Αυτό το οποίο θέλουμε είναι να μην χρειαστεί ποτέ να ξαναπάμε στην Τήνο. Βέβαια, αν ο Σιώτος ( ο οποίος είναι και υποψήφιος διδάκτωρ εργασιακών δικαιωμάτων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης ) έχει την ελάχιστη ευφυία, τότε θα το θέλει πολύ περισσότερο από εμάς.»