Στην παρέλαση τιμάς όσους έδωσαν τη ζωή τους για σένα…

Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του για την παρέλαση. Είτε τις μαθητικές παρελάσεις, είτε τις στρατιωτικές. Ακόμα και στα γραφεία του Sportime υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις. Ωστόσο όλοι και όλα συνηγορούν σε ένα πράγμα. Με αυτό τον τρόπο αποδίδονται τιμές σε όλους όσοι έπεσαν στον αγώνα για την ελευθερία.

Η παρέλαση δεν γίνεται ούτε για τους επίσημους που τυχαίνει κάθε φορά να είναι εκεί. Ούτε για τις πολιτικές ιδεολογίες του καθενός. Είναι ένα σύμβολο μνήμης.

Όπως είπαμε μπορούν να υπάρχουν πολλές ενστάσεις. Κάποιοι θεωρούν πως είναι κατάλοιπα από ολοκληρωτικά καθεστώτα. Πιθανώς. Κάποiοι άλλοι έχουν ενστάσεις με το αν θα πρέπει να γίνεται τέτοια σπατάλη με τις στρατιωτικές παρελάσεις. Κι αυτό έχει βάση. Όπως βάση μπορεί να έχει και το αν θα πρέπει να σηκώνουν τη σημαία αριστούχοι ή όχι.

Αυτό όμως είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που συνέβη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και αναφερόμαστε φυσικά στην “παρέλαση” των κοριτσιών, που θέλησαν να περάσουν τα δικά τους μηνύματα, όπως ανέφεραν και στο κείμενο που έστειλαν.

Να μας συγχωρέσουν όμως αλλά έτσι μόνο το αντίθετο κατάφεραν. Να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που ακόμα έχει ανθρώπους εν ζωή που έχουν μνήμες από τις θηριωδίες του φασισμού και του ναζισμού. Σε μια χώρα που προσπαθεί να σπάσει το αυγό του φιδιού που επωάζεται, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο «οι παππούδες μας πρόσφυγες, τα παιδιά μας φασίστες» δεν χτυπάς τέτοιες χορδές. Και στην τελική αν κάτι θες το απαξιώσεις απλώς δεν ασχολείσαι μαζί του. Αλλά να ξέρεις πως απαξιώνοντας την ιστορία σου αυθαδιάζεις και υπονομεύεις το μέλλον σου…