Τα βρήκαν Sportime – Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Sportime – Δημήτρης Γιαννακόπουλος: Είναι δύσκολο να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις στο θέμα του μπάσκετ. Η ιστορία που έχει ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό θα… τραβήξει. Ας την κρίνουμε στο τέλος της.

Εξάλλου αυτό το γαϊτανάκι αντεγκλήσεων, ανακοινώσεων και όλα τα συναφή είναι περισσότερο εσωτερικής κατανάλωσης. Μέσα σε όλα όμως, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είπε μία μεγάλη αλήθεια. «Ζούμε σε ένα κράτος μπουρ#%$ο». Προσυπογράφουμε αυτή τη δήλωση!

Sportime – Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Είναι μια πραγματικότητα. Μια ζοφερή αλήθεια. Φυσικά δεν περιμέναμε τη δήλωση του ισχυρού άνδρα του Παναθηναϊκού για να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Ωστόσο ήρθε μία μέρα μετά από το συγκλονιστικό ντοκουμέντο του ΣΚΑΪ για το Μάτι. Εκεί που η απλή καταγραφή του τι συνέβη σου… έκοψε τα πόδια.

Δεν είδαμε κάτι τεχνητό. Δεν υπήρξε προσπάθεια να φανεί κάτι περισσότερο από αυτό που πραγματικά ήταν. Σε σοκάρει η αλήθεια. Έχει αυτή την ιδιότητα όταν εμφανίζεται μπροστά σου αφιλτράριστη. Οι σκηνές, οι εικόνες, οι συνομιλίες.

Τελικά δεν υπάρχει πιο σκληρός τρόπος να περιγράψει κανείς τα γεγονότα, από το να πεις τα γεγονότα ακριβώς έτσι όπως έγιναν. Οι ηχογραφημένες αναφορές για τους ανθρώπους που χάθηκαν ηλεκτρίζουν. «Ακόμα ένα άτομο. Μπροστά στο σπίτι του», «κύριε διοικητά, μια γυναίκα, μπρούμητα… νεκρή», «υπάρχουν έξι απανθρακωμένοι στην παραλία»…

Ασχέτως αν η δήλωση έγινε για έναν άλλο λόγο, είναι αντιπροσωπευτική την επομένη των ηχογραφημένων ντοκουμέντων, τα οποία είδαν το φως της δημοσιότητας. Είμαστε ένα κράτος που πραγματικά θυμίζει οίκο ανοχής. Απροετοίμαστο για να διαχειριστεί καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, ανίκανο να δράσει ορθά, έγκαιρα και μεθοδευμένα σε κρίσεις.

Ο ξεκούρδιστος κρατικός μηχανισμός θα μπορούσε να ήταν ακόμα χειρότερος αν δεν υπήρχαν μεμονωμένα περιστατικά ηρωισμού. Οι περίφημες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν έναν μεγάλο κανόνα. Πως εδώ και χρόνια δεν λειτουργεί τίποτε βάσει σχεδίου σε αυτή τη χώρα.

Νιώθεις οργή. Νιώθεις την καρδιά σου να συρρικνώνεται, να «μαζεύει». Νιώθεις το αίμα σου να παγώνει. «Καίγεται το σπίτι μου. Δεν μπορώ να ανασάνω», φώναζε η γυναίκα. «Υπομονή Κυρία μου, υπομονή…», της έλεγαν.

Μπουρδέλο, Δημήτρη, μπουρδέλο…