Εγκατέλειψαν ηλικιωμένη στο αναπηρικό της καροτσάκι πάνω σε έναν χωματόδρομο
Ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε μόνη, εγκαταλελειμμένη σε αναπηρικό καροτσάκι σε χωματόδρομο στο Matamoros του Μεξικού, σε κρίσιμη κατάσταση και χωρίς κανένα στοιχείο ταυτότητας.
Την άφησαν εκεί και έφυγαν. Σε έναν χωματόδρομο κοντά στην Playa Bagdad στο Matamoros του Μεξικού, μια ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε μόνη της, καθισμένη στο αναπηρικό της καροτσάκι, εκτεθειμένη στο κρύο και στη βροχή. Δεν υπήρχε σπίτι γύρω, ούτε αυτοκίνητο, ούτε άνθρωπος. Μόνο δρόμος, λάσπη και σιωπή.
Η γυναίκα εκτιμάται πως ήταν μεταξύ 80 και 90 ετών. Όταν την εντόπισαν περαστικοί, δεν αντιδρούσε. Δεν μιλούσε. Δεν μπορούσε να εξηγήσει ποια είναι ή πώς βρέθηκε εκεί. Οι διασώστες που έφτασαν στο σημείο διαπίστωσαν υποθερμία, αφυδάτωση και σημάδια εξάντλησης. Στο πρόσωπο και στο σώμα της υπήρχαν μώλωπες.
Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο του Matamoros. Εκεί νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Δεν είχε πάνω της κανένα έγγραφο, κανένα τηλέφωνο, τίποτα που να δείχνει ότι κάποιος θα την αναζητήσει. Η κατάσταση αποπροσανατολισμού στην οποία βρέθηκε δείχνει σοβαρή νοητική σύγχυση, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί επίσημα αν πάσχει από άνοια.
Η έρευνα και το ερώτημα που μένει
Οι αρχές άνοιξαν δικογραφία για εγκατάλειψη ηλικιωμένου, που στο Τάμαουλιπας θεωρείται σοβαρό έγκλημα. Οι κοινωνικές υπηρεσίες προσπαθούν να μάθουν ποια είναι και ποιος είχε την ευθύνη της φροντίδας της. Κανείς δεν έχει εμφανιστεί μέχρι τώρα.
Η εικόνα μιας γυναίκας που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της, να αφήνεται στην άκρη ενός δρόμου σαν αντικείμενο που δεν χρειάζεται πια, δεν είναι απλώς μια είδηση. Είναι μια πράξη που δείχνει πόσο εύκολα κάποιοι άνθρωποι γίνονται αόρατοι όταν γερνούν, όταν αρρωσταίνουν, όταν χρειάζονται βοήθεια.
Κάποιος την έβγαλε από ένα σπίτι ή από ένα αυτοκίνητο, έσπρωξε το καροτσάκι της μέχρι να σταματήσει σε εκείνο το σημείο και αποφάσισε ότι εκεί τελειώνει η ευθύνη του. Δεν ήταν ατύχημα. Δεν ήταν λάθος. Ήταν επιλογή.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
