Το χώμα παραμένει μολυσμένο στα Σαπισμένα Χωράφια
Οι Τεύτονες ξεκίνησαν με 200.000 ανθρώπους να φτάσουν στη Ρώμη. Ο Γάιος Μάριος τούς έστησε ενέδρα και μέσα σε δύο μέρες διέλυσε έναν ολόκληρο λαό.
Στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ., ένα τεράστιο πλήθος βάρβαρων μεταναστών ξεκίνησε από τα παγωμένα εδάφη της Βόρειας Ευρώπης προς τη Μεσόγειο. Ήταν οι Τεύτονες. Άνθρωποι σκληροί, ανθεκτικοί, φημισμένοι για την πολεμική τους δύναμη και την αγριότητά τους. Περίπου διακόσιες χιλιάδες ψυχές, με τα μισά να είναι έμπειροι πολεμιστές, κινήθηκαν σαν κύμα πάνω από την Ευρώπη, αφήνοντας πίσω μόνο στάχτες και φόβο.
Πέρασαν χρόνια προελαύνοντας προς τα νότια. Σκοπός τους ήταν να ενωθούν με τους Κίμβρους, έναν άλλον βόρειο λαό, και να επιτεθούν συντονισμένα στη Ρώμη. Ήθελαν να γκρεμίσουν την αυτοκρατορία και να τη χτίσουν στα μέτρα τους. Όμως, στους λόφους της νότιας Γαλατίας, λίγο έξω από την Ακουαί Σέξτιαι, βρέθηκε στο δρόμο τους ο Ρωμαίος Γάιος Μάριος. Και δεν ήθελε απλώς να τους σταματήσει. Ήθελε να τους εξαφανίσει.
Ο Μάριος παρέταξε 30.000 λεγεωνάριους. Οι Τεύτονες, που υποτίμησαν τον αριθμό και τη στρατηγική τους, αγνόησαν την απειλή. Ο Ρωμαίος στρατηγός άφησε τους εισβολείς να περάσουν δίπλα του, κάνοντάς τους να νομίζουν πως ο δρόμος προς την Ιταλία είναι ανοιχτός. Όταν το σώμα του εχθρού απομακρύνθηκε αρκετά, ο Μάριος τούς χτύπησε στα νώτα με τρομακτική αγριότητα. Την ίδια στιγμή, ένα δεύτερο σώμα Ρωμαίων που είχε κρυφτεί στον λόφο επιτέθηκε από τα πλάγια. Οι Τεύτονες παγιδεύτηκαν.
Η σφαγή κράτησε δύο ημέρες. Ούτε καν το στρατόπεδο των γυναικών και των παιδιών δεν γλίτωσε. Εκείνες που δεν σφαγιάστηκαν, αυτοκτόνησαν ή σκότωσαν τα παιδιά τους για να μη πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων. Λίγοι γλίτωσαν. Κάποιοι μόνο για να πουληθούν ως σκλάβοι. Οι υπόλοιποι έμειναν εκεί, σε ένα πεδίο που το αίμα και η αποσύνθεση πότισαν τη γη για χρόνια.
Η δυσοσμία των πτωμάτων ήταν τόσο έντονη, που η περιοχή απέκτησε το όνομα Campi Putridi – τα Σαπισμένα Χωράφια. Σήμερα, η πόλη Pourrières, κοντά στη Γαλλική Ριβιέρα, διατηρεί ακόμα αυτή τη σκοτεινή ανάμνηση στο όνομά της. Πίσω από το τουριστικό της χαμόγελο, κρύβει μια από τις χειρότερες γενοκτονίες της ρωμαϊκής εποχής. Ολόκληρος λαός, σβησμένος σε 48 ώρες.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
