Μόλις την άκουσαν την κράτησαν κλειδωμένη μέχρι τις 3 το πρωί για να μην υπογράψει αλλού

Όταν μπήκε στο δωμάτιο, οι άλλες δύο κοπέλες που είχαν έρθει μαζί της απλώς εξαφανίστηκαν από το μυαλό του παραγωγού. Ήταν το 2003 και μια 15χρονη από τα Μπαρμπέιντος, με το όνομα Ρομπίν Ριάνα Φέντι, στάθηκε μπροστά στον παραγωγό Έβαν Ρότζερς και τραγούδησε ένα κομμάτι των Destiny’s Child. Δεν υπήρχε αμφιβολία. Ήταν κάτι σπάνιο. Από εκείνη τη στιγμή, οι κινήσεις έγιναν αθόρυβα, γρήγορα και με μία μόνο σκέψη: να μην την κλέψει κανείς.

Το demo tape της με το «Pon de Replay» κατέληξε στο γραφείο του Jay-Z. Εκείνος μόλις είχε γίνει πρόεδρος της Def Jam και δεν ήταν εύκολος στις υπογραφές. Όταν όμως άκουσε το κομμάτι, είπε σχεδόν τρομαγμένος ότι είναι «πολύ μεγάλο για μια καινούρια». Δεν ήξερε αν έπρεπε να ρισκάρει. Την κάλεσε πάντως για audition.

Όταν η Rihanna μπήκε στο γραφείο της Def Jam στη Νέα Υόρκη, δεν ήξερε πως θα βγει ξημερώματα. Τραγούδησε ένα κομμάτι της Whitney Houston και μετά έπαιξε το demo. Ο Jay-Z την κοίταξε και είπε στον Antonio “L.A.” Reid: «Αυτήν δεν την αφήνεις να φύγει. Βρες συμβόλαιο τώρα». Κι έτσι έγινε. Την κράτησαν μέσα στο γραφείο μέχρι τις 3 το πρωί. Όχι μεταφορικά. Κυριολεκτικά.

Ο λόγος; Δεν ήθελαν να φύγει και να πάει σε άλλη δισκογραφική. Δεν ήθελαν να της αφήσουν ούτε περιθώριο να το σκεφτεί. Μια ομάδα δικηγόρων έγραφε το συμβόλαιο, ενώ εκείνη καθόταν περιμένοντας με τη μητέρα της. Δεν είχαν ξαναδεί τέτοια ταχύτητα υπογραφής για νέο καλλιτέχνη.

Η Rihanna υπέγραψε για έξι άλμπουμ. Μέσα σε τρία χρόνια έγινε παγκόσμιο pop φαινόμενο. Το 2005 κυκλοφόρησε το πρώτο της single και μέχρι το 2007 είχε γίνει το απόλυτο είδωλο με το «Umbrella». Αν είχαν αργήσει μία ώρα, ίσως η Rihanna να ήταν σήμερα σε άλλη εταιρεία. Ίσως να μην ήταν καν «η Rihanna». Αλλά το ένστικτο του Jay-Z και του Reid λειτούργησε εκείνο το βράδυ καλύτερα κι από ραντάρ.