Ο άνθρωπος που εμφανίστηκε από το πουθενά και εξαφάνισε τον εαυτό του πριν πεθάνει
Ο Peter Bergmann έσβησε κάθε ίχνος της ταυτότητάς του πριν πεθάνει
Τον Ιούνιο του 2009, ένας άντρας κατεβαίνει από λεωφορείο στην παραθαλάσσια πόλη Sligo της Ιρλανδίας. Κρατά μόνο μια τσάντα και κινείται με σιγουριά. Στην υποδοχή του ξενοδοχείου συστήνεται ως Peter Bergmann. Δίνει μια διεύθυνση στη Βιέννη. Αλλά η διεύθυνση δεν υπάρχει. Ούτε αυτός.
Η προφορά του είναι γερμανική. Τα αγγλικά του καθαρά. Δεν φαίνεται ταραγμένος, δεν δείχνει να κρύβεται. Και όμως, κάθε του κίνηση είναι μελετημένη. Για τις επόμενες ημέρες, φεύγει επανειλημμένα από το ξενοδοχείο του με μια μωβ πλαστική σακούλα. Πάντα γυρίζει χωρίς αυτήν. Ποτέ δεν καταγράφεται να την αφήνει κάπου. Ποτέ δεν φαίνεται τι είχε μέσα. Κανείς δεν τον σταματά.
Όταν βρέθηκε νεκρός στην παραλία Rosses Point, η αστυνομία δεν βρήκε πάνω του τίποτα που να μαρτυρά ποιος ήταν. Ούτε χαρτιά, ούτε ετικέτες στα ρούχα του, ούτε σημάδια ζωής. Μόνο το σώμα του, χτυπημένο από τον καρκίνο, τα οστά του διαβρωμένα από μεταστάσεις, και μια καρδιά που υπέφερε. Δεν υπήρχε κανένα φάρμακο στο αίμα του. Κανένα ίχνος παρηγοριάς. Είχε διαλέξει να πεθάνει χωρίς βοήθεια.
Η αστυνομική έρευνα κράτησε μήνες. Ελήφθησαν δακτυλικά αποτυπώματα, DNA, φωτογραφίες. Εστάλησαν σε δεκάδες χώρες. Κανένα αποτέλεσμα. Ούτε μία αναφορά αγνοούμενου. Κανείς δεν έψαχνε τον Peter Bergmann. Και ίσως κανείς δεν τον ήξερε με αυτό το όνομα. Γιατί αυτό το όνομα ήταν ψεύτικο. Όπως και όλα όσα άφησε πίσω.
Το πιο συγκλονιστικό δεν είναι ότι πέθανε. Είναι ότι ήρθε για να πεθάνει. Οργάνωσε κάθε λεπτομέρεια. Έσβησε κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να τον συνδέσει με κάτι ή κάποιον. Κινήθηκε σκόπιμα εκτός εμβέλειας καμερών. Κατέστρεψε κάθε απόδειξη του παρελθόντος του. Και μετά, εξαφανίστηκε στη θάλασσα.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η ταυτότητα του Peter Bergmann παραμένει άγνωστη. Κανένα στοιχείο δεν έχει προσθέσει ούτε ένα κεραμίδι σε αυτό το άυλο σπίτι. Και ίσως, αυτό ακριβώς ήθελε. Να φύγει χωρίς κανείς να τον θυμάται, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος ήταν. Ένας άντρας που έσβησε μόνος του τον εαυτό του, μέχρι την τελευταία λέξη.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
