Ο άνθρωπος που επέζησε από τον Τιτανικό γιατί ήταν μεθυσμένος και έμεινε στο νερό 2 ώρες χωρίς να παγώσει

Ήταν ο τελευταίος που έφυγε από τον Τιτανικό. Και ένας από τους ελάχιστους που έπεσαν στα παγωμένα νερά και δεν πέθαναν. Το όνομά του ήταν Τσαρλς Τζόγκιν, επικεφαλής αρτοποιός στο πιο πολυτελές πλοίο της εποχής. Δεν είχε γιλέκο αξιωματούχου, δεν είχε καμπίνα πρώτης θέσης. Είχε όμως ένα μπουκάλι ουίσκι και μια ψυχραιμία που γράφτηκε στην Ιστορία.

Μόλις ο Τιτανικός χτύπησε στο παγόβουνο, ο Τζόγκιν άρχισε να οργανώνει τους αρτοποιούς για να διανείμουν ψωμί στους επιβάτες των σωστικών λέμβων. Στη συνέχεια βοήθησε να μπουν γυναίκες και παιδιά στις βάρκες. Όταν έφτασε η ώρα να μπει και ο ίδιος, αρνήθηκε. Είδε άντρες ήδη στη βάρκα και δεν ήθελε, όπως είπε, «να δώσει κακό παράδειγμα». Αντ’ αυτού, άρχισε να πετάει καρέκλες στη θάλασσα, μπας και σωθεί κανείς.

Ήπιε μεγάλη ποσότητα ουίσκι, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι θα θεωρούσε κανείς ασφαλές. Κι όμως, όταν το πλοίο σηκώθηκε σχεδόν κάθετα στον αέρα και άρχισε να βυθίζεται, εκείνος γλίστρησε στο νερό — και δεν πανικοβλήθηκε. Αργότερα είπε πως ούτε τα μαλλιά του δεν βράχηκαν. Έμεινε στο νερό σχεδόν δύο ώρες, χωρίς να παγώσει, σε θερμοκρασίες που σκότωναν τους περισσότερους σε λιγότερο από 20 λεπτά.

Βρήκε μπροστά του τη σωστική λέμβο B, που είχε αναποδογυρίσει. Δεν υπήρχε χώρος να ανέβει. Έμεινε στο νερό, πιασμένος στην άκρη. Ένας συνάδελφος, ο μάγειρας Μάιναρντ, του κράτησε το χέρι. Κάποτε, έφτασε το σωστικό πλοίο Carpathia. Ο Τζόγκιν ήταν ακόμα ζωντανός. Όταν τον ανέβασαν, είπε ότι δεν ένιωσε υπερβολικά κρύο. Γιατροί και ναυτικοί έμειναν άφωνοι.

Οι εφημερίδες της εποχής τον χαρακτήρισαν «ο άνθρωπος που νίκησε τον Ατλαντικό». Η εξήγηση που δόθηκε ήταν απλή και σχεδόν ειρωνική: το αλκοόλ του προκάλεσε αγγειοδιαστολή, αυξάνοντας τη ροή του αίματος και καθυστερώντας την υποθερμία. Ένα θαύμα που είχε μέσα του και επιστήμη και τύχη.

Ο James Cameron, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, τίμησε τη φιγούρα του στην ταινία Titanic: ο άντρας που πίνει από ένα φλασκί δίπλα στον Τζακ και τη Ρόουζ, λίγο πριν το πλοίο σπάσει στη μέση, είναι ο Τζόγκιν. Χωρίς διάλογο, χωρίς όνομα. Μόνο με μια κίνηση που συνοψίζει τα πάντα: μια γερή γουλιά και μετά, στο άγνωστο.

Ο Τζόγκιν πέθανε το 1956, σε ηλικία 78 ετών. Όχι από υποθερμία. Ούτε από θάλασσα. Από φυσικά αίτια. Όταν έφυγε, δεν ήταν πια ένας απλός αρτοποιός. Ήταν ο άνθρωπος που επέζησε γιατί ήταν μεθυσμένος — και γιατί δεν εγκατέλειψε κανέναν πριν φύγει ο ίδιος.