Ο Εβραίος που ο Χίτλερ άφησε να ζήσει. Ήταν ο γιατρός της μητέρας του.
Ο Eduard Bloch ήταν Εβραίος. Ήταν ο γιατρός της μητέρας του Χίτλερ. Και όταν όλη η Ευρώπη καιγόταν, εκείνος ήταν ο μόνος που γλίτωσε με προσωπική εντολή του Φύρερ.
Το όνομά του ήταν Eduard Bloch. Εβραίος γιατρός στο Λιντς της Αυστρίας. Ανθρωπιστής, ήρεμος, διακριτικός. Για δεκαετίες φρόντιζε τις οικογένειες της πόλης, ανεξαρτήτως θρησκείας. Ανάμεσά τους και μια χήρα με ασθενική φωνή και βαρύ βλέμμα. Την έλεγαν Κλάρα Χίτλερ.
Όταν η γυναίκα διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού, ο Bloch ανέλαβε την παρακολούθησή της χωρίς να ζητήσει σχεδόν τίποτα. Μερικές φορές δεν δεχόταν αμοιβή. Άλλες, χρέωνε ελάχιστα. Ο 18χρονος τότε Αδόλφος Χίτλερ τον κοιτούσε με σεβασμό. Ίσως για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή του.
Η Κλάρα πέθανε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1907. Ο νεαρός Χίτλερ λύγισε. Έγραψε αργότερα πως εκείνος ο γιατρός στάθηκε δίπλα τους σαν άγγελος. «Ήταν Εβραίος», τόνισε, «αλλά ευγενής Εβραίος». Για τον ίδιο που θα έκανε αργότερα τα ονόματα των Εβραίων ν’ αντικατασταθούν από αριθμούς, ο Bloch δεν ήταν ποτέ αριθμός.
Τρεις δεκαετίες αργότερα, ο κόσμος είχε αλλάξει. Ο Χίτλερ ήταν Καγκελάριος της Γερμανίας. Η Αυστρία είχε προσαρτηθεί. Και οι Εβραίοι είχαν ξεκινήσει να εξαφανίζονται. Σπίτια αρπάζονταν, μαγαζιά έκλειναν, άνθρωποι χάνονταν μέσα σε σιωπή και σελίδες που δεν γράφτηκαν ποτέ.
Ο Eduard Bloch ήξερε τι έρχεται. Έγραψε ένα γράμμα. Το απηύθυνε προσωπικά στον Χίτλερ. Δεν ζήτησε χάρη, μόνο να του επιτραπεί να φύγει. Η απάντηση ήρθε λίγες μέρες αργότερα. Ο Χίτλερ του παραχώρησε “προσωπική προστασία” και ειδική άδεια εξόδου. Η Γκεστάπο δεν τον άγγιξε. Του επέτρεψαν να πουλήσει τα υπάρχοντά του. Του έδωσαν διαβατήριο για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1940, ο Bloch έφτασε στη Νέα Υόρκη. Τον ρώτησαν πώς ένιωθε που γλίτωσε. Δεν μίλησε. Μόνο όταν ρωτήθηκε για τον Αδόλφο Χίτλερ, είπε ήσυχα: «Μέχρι τα 18, ήταν ένα πολύ ευγενικό αγόρι. Τίποτα πάνω του δεν πρόδιδε ό,τι θα γινόταν».
Πέθανε το 1945. Λίγους μήνες πριν τον Χίτλερ. Ο Εβραίος γιατρός που φρόντισε τη μητέρα του ανθρώπου που έσπειρε τον θάνατο. Ο μόνος που ο Χίτλερ άφησε να ζήσει. Όχι από οίκτο. Αλλά επειδή για μια στιγμή, στα παιδικά του χρόνια, κάποιος του φέρθηκε σαν άνθρωπος.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
