Ο κλεπτομανής Βασιλιάς, ψάχνονταν οι ηγέτες όλου του κόσμου να δουν τι τους λείπει μετά τις συναντήσεις μαζί του. Έκλεψε και το ρολόι του Τσώρτσιλ.

Ο Φαρούκ Α΄, ο τελευταίος βασιλιάς της Αιγύπτου, δεν ήταν μόνο γνωστός για την πολυτέλεια και την ασταθή πολιτική του πορεία, αλλά και για έναν σκοτεινό, παράξενο εθισμό: την κλεπτομανία. Πολλοί ισχυροί ηγέτες και αξιωματούχοι της εποχής ένιωθαν την περίεργη αίσθηση ότι, μετά από συναντήσεις μαζί του, κάτι τους έλειπε. Κοσμήματα, μικρά προσωπικά αντικείμενα, ακόμη και ρολόγια, χάνονταν μυστηριωδώς. Ο ίδιος δεν έκρυβε αυτή τη συνήθεια — τη θεωρούσε σχεδόν παιχνίδι εξουσίας και επιβεβαίωσης.

Η πιο διάσημη ιστορία αφορά το χρυσό ρολόι του Ουίνστον Τσώρτσιλ, το οποίο φέρεται να «δανείστηκε» ο Φαρούκ σε μια από τις επίσημες συναντήσεις τους. Αυτό το περιστατικό έγινε σύμβολο του εκκεντρικού και αμετροεπή χαρακτήρα του βασιλιά, που δεν δίσταζε να κλέβει ακόμα και από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους της εποχής του.

Η συλλογή αντικειμένων που είχε συγκεντρώσει ήταν εντυπωσιακή, αλλά και παράλογη. Όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αίγυπτο το 1952 μετά από την επανάσταση που έφερε στο τέλος τη μοναρχία, οι αρχές βρήκαν στα προσωπικά του αντικείμενα τη μεγαλύτερη τότε συλλογή πορνογραφικού υλικού — ένα ακόμα σκάνδαλο που ήρθε να ενισχύσει το μύθο του παραπαίοντος βασιλιά.

Η κλεπτομανία του Φαρούκ ήταν μέρος ενός ευρύτερου προφίλ ανθρώπου που ζούσε στα άκρα της πολυτέλειας, του πάθους και της αταξίας. Ήταν ένας βασιλιάς που έπαιζε με τους κανόνες, που ζούσε για τις στιγμές της προσοχής και της εξουσίας — ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να πάρει κάτι που δεν του ανήκε.

Η ιστορία του Φαρούκ θυμίζει πόσο η ανθρώπινη φύση μπορεί να είναι πολύπλοκη και αντιφατική, όταν μπλέκεται με την εξουσία και το μεγαλείο, αλλά και με την κατάρρευση και την αυτοκαταστροφή.