Οι ραδιοφωνικές εκπομπές του Πάνου Γεραμάνη, τα κείμενα και η προσωπικότητά του ήταν κάποιοι από τους λόγους που με ώθησαν να καταπιαστώ με τη μελέτη και την έρευνα γύρω απ’ το τραγούδι.
Είχα τη χαρά να τον γνωρίσω όταν ως φοιτητής στο εξωτερικό επικοινωνούσα τηλεφωνικά μαζί του με κύριο θέμα συζήτησης τον Στέλιο Καζαντζίδη. Αργότερα σφίξαμε τα χέρια στο γραφείο του στα «ΝΕΑ», αλλά και στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής.
Κουβεντιάσαμε αρκετές φορές από κοντά για ζητήματα και πρόσωπα του λαϊκού τραγουδιού, φάγαμε και ήπιαμε κάποιες στιγμές σε στέκια για μυημένους.
Μάλιστα, όταν με τη σειρά μου πέρασα στα λημέρια του ο Γεραμάνης προλόγισε δύο βιβλία μου. Τις «Άπονες εξουσίες», με θέμα το λαϊκό τραγούδι στη δεκαετία του ’70, και τη βιογραφία του Βαγγέλη Περπινιάδη με τίτλο «Πριν το τέλος».
Από δεξιά: Πάνος Γεραμάνης, Μάνος Παπαδάκης, Κώστας Μπαλαχούτης
Άνθρωπος ζηλευτός, κιμπάρης, καθάριος, ξάστερος, μελένιος. Παθιασμένος με τις αγάπες του: τραγούδι και ποδόσφαιρο• αλλά και την ίδια τη ζωή, τους φίλους, τη σύζυγό, τους δικούς του ανθρώπους. Αφοσιωμένος στα πιστεύω του, αγωνιστής και μαχητής για μια καινούργια κοινωνία, ένα καλύτερο αύριο.
Ο Πάνος Γεραμάνης λάτρεψε τους ήρωές του και, παράλληλα, με τις γνώσεις και την έντιμη στάση του κέρδισε το προνόμιο να λατρευτεί με τη σειρά του από αυτούς, καθώς και από τους πολυπληθείς ακροατές και αναγνώστες του. Τιμή που λίγοι ομότεχνοί του γεύτηκαν στο διάβα τους.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
