Ο πλανήτης που ανακαλύφθηκε χωρίς να τον δουν. Τον εντόπισαν μόνο με εξισώσεις.

Ουρανός, 19ος αιώνας. Οι αστρονόμοι παρατηρούν κάτι ανεξήγητο. Ο πλανήτης Ουρανός δεν κινείται όπως θα έπρεπε. Κάτι τον τραβάει. Κάτι εκεί έξω, αόρατο, διαταράσσει την τροχιά του. Δεν το βλέπει κανείς. Αλλά το καταγράφουν οι αριθμοί.

Στη Γαλλία και την Αγγλία, δύο μαθηματικοί —ο Urbain Le Verrier και ο John Couch Adams— αρχίζουν να κάνουν υπολογισμούς. Χρησιμοποιούν τους νόμους του Νεύτωνα, όχι τηλεσκόπια. Αν υπάρχει κάτι άγνωστο πέρα από τον Ουρανό, η θέση του μπορεί να υπολογιστεί. Σαν να σκιτσάρεις έναν αόρατο πλανήτη πάνω σε χάρτη.

Ο Le Verrier στέλνει τα αποτελέσματά του στον αστρονόμο Johann Galle του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου. Του λέει: «Στρέψε το τηλεσκόπιό σου εδώ». Ο Galle το κάνει το ίδιο βράδυ. Και εκεί, στο σημείο του ουρανού που του υπέδειξαν τα μαθηματικά, βλέπει κάτι που δεν είχε καταγραφεί ποτέ ξανά: τον πλανήτη Ποσειδώνα.

Ήταν 23 Σεπτεμβρίου 1846. Και ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας που ανακαλύφθηκε ουράνιο σώμα χωρίς να το δει κανείς πρώτα, αλλά επειδή τα μαθηματικά είπαν ότι πρέπει να υπάρχει. Δεν ήταν σύμπτωση. Ήταν μαθηματική ακρίβεια.

Ο Ποσειδώνας έγινε έτσι σύμβολο της επιστημονικής προόδου. Ανακαλύφθηκε χωρίς φως, χωρίς φωτογραφία, χωρίς εικόνα. Ήταν μια επιτυχία του νου, όχι του ματιού. Απόδειξη ότι το σύμπαν δεν χρειάζεται να το βλέπεις για να το καταλαβαίνεις.