Ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων που κατέρριπτε γερμανικά αεροπλάνα, έσωσε 3.000 παιδιά και ενέπνευσε τον James Bond

Πριν γράψει τη Ματίλντα, τον Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας ή τον Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα, ο Roald Dahl ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Ήταν πιλότος πολέμου, κατασκόπος, ιατρικός εφευρέτης και –χωρίς υπερβολή– σχεδόν ήρωας πολεμικού μυθιστορήματος. Η ζωή του θα μπορούσε να είναι βιβλίο του Ian Fleming. Κι όμως, ήταν απλώς η αρχή πριν γίνει ο πιο εμβληματικός παιδικός συγγραφέας του 20ού αιώνα.

Το 1940, ο νεαρός Dahl πετούσε με την RAF πάνω από τη Βόρεια Αφρική. Σε μια από τις πρώτες του αποστολές, συγκρούστηκε με το έδαφος και παραλίγο να πεθάνει. Επέστρεψε στη δράση με εγκαύματα και τραύματα και συμμετείχε σε σκληρές αερομαχίες. Υπάρχει καταγεγραμμένο επεισόδιο όπου, ολομόναχος στον ουρανό, επιτέθηκε σε γερμανικά αεροσκάφη και κατέρριψε τουλάχιστον δύο. Δεν ήταν ο μόνος ήρωας, αλλά ήταν από εκείνους που πετούσαν με μια θρασύτητα που άγγιζε τα όρια της αυτοκαταστροφής.

Όταν επέστρεψε από το μέτωπο, μετατέθηκε στην Ουάσινγκτον για “ήρεμα καθήκοντα”. Μόνο που αυτά τα καθήκοντα περιλάμβαναν κάτι πολύ λιγότερο αθώο. Εργάστηκε σε βρετανική μυστική αποστολή, δίνοντας αναφορές, γράφοντας πολιτικά κείμενα και συγκεντρώνοντας πληροφορίες. Έκανε δημόσιες σχέσεις για την Αγγλία – και παρασκηνιακά, πολλά περισσότερα. Εκεί γνώρισε τον Ian Fleming. Και κάποιοι λένε ότι ήταν ο ίδιος ο Dahl, με το προφίλ του παλαβού πιλότου και του κομψού διπλωμάτη, που έδωσε την πρώτη ύλη για τον James Bond. Χρόνια αργότερα, θα έγραφε το σενάριο της ταινίας “You Only Live Twice”.

Το πιο ανθρώπινο κεφάλαιο όμως ήρθε αργότερα, όταν το 1960 ο γιος του, ο μικρός Τεό, έπαθε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Οι γιατροί δεν του έδιναν πολλές ελπίδες. Τότε ο Dahl δεν έγραψε παραμύθια. Κλείστηκε στο σπίτι και, με τη βοήθεια ενός νευροχειρουργού και ενός μηχανικού, επινόησε μια νέα βαλβίδα αποσυμπίεσης εγκεφάλου: τη συσκευή Wade–Dahl–Till. Η βαλβίδα χρησιμοποιήθηκε σε πάνω από 3.000 παιδιά. Δεν έφερε το όνομά του για δόξα. Αλλά για ελπίδα.

Ο Roald Dahl ήταν πολλά περισσότερα από ένας συγγραφέας. Ήταν κάποιος που είδε τον πόλεμο από τον ουρανό, που έζησε στον κόσμο της κατασκοπείας, και που αποφάσισε τελικά να γράφει για το θάρρος των παιδιών, γιατί ήξερε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να ζεις μέσα στον φόβο και να μην παραδίνεσαι. Ίσως γι’ αυτό τα παιδιά τον αγάπησαν τόσο. Γιατί πίσω από τις σελίδες, υπήρχε ένας ήρωας που ποτέ δεν το παραδέχτηκε.